2026-08-19 16:11:23
35 СОЛИ ИСТИҚЛОЛ: СОЛҲОИ БУНЁДКОРӢ, СОЗАНДАГӢ ВА ТАШАББУСҲОИ БАЙНАЛМИЛАЛӢ
Барои мардуми сарбаланду шарифи Ҷумҳурии Тоҷикистон соли 2026 соли басо таърихӣ ба ҳисоб рафта, соли ҷашни 35-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон мебошад. Тавре ба ҳамагон маълум аст, аз 9 сентябри соли 1991, ки Тоҷикистон истиқлоли давлатии худро эълон намуд, то имрӯз 35 сол сипарӣ гардид. Ин давра на танҳо солҳои озодӣ, балки солҳои пур аз заҳмат, бунёдкорӣ, созандагӣ, сулҳҷӯӣ, рушди устувор ва ташаббусҳои байналмилалӣ буд.
Мо бояд даврони гузаштаро ба даврони ҳозира хуб дарк намоем, маҳз солҳои аввали истиқлоли барои Тоҷикистон давраи сангинтарин буда, ҷанги шаҳрвандӣ, буҳрони иқтисодӣ ва нооромиҳои сиёсӣ кишварро дар ҳолати вазнин қарор дода буданд. Бо вуҷуди ин, бо талошҳои пайваста ва роҳбарии оқилонаи сарвари давлат Пешвои муаззами миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва фарзандони шуҷои ватан сулҳ барқарор гардид. Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ соли 1997 пояи устувори ваҳдати миллӣ ва давлатсозии навинро гузошт. Имрӯз бошад, сулҳу субот ва ваҳдати миллӣ дар Тоҷикистони маҳбуб ҳукумфармост ва ин яке аз бузургтарин неъмат ва дастоварди 35 соли истиқлол ба ҳисоб меравад.
Бояд қайд намуд, ки яке аз хусусиятҳои барҷастаи ин давра вусъати бесобиқаи корҳои ободониву созандагӣ маҳсуб меёбад. Ба ифтихори ин ҷашни бузург дар саросари кишвар ҳазорҳо иншоотҳои гуногун ба нақшагирифташуда бунёду азнавсозӣ гардиданд. Ёдовар мешавем, ки соли 2026 дар Ҷумҳурии Тоҷикистон бо Фармони Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 17 декабри соли 2025, №1102 «Соли вусъат додани корҳои ободониву созандагӣ ва тақвияту таҳкими худшиносиву худогоҳии миллӣ» эълон гардид. Дар доираи ин иқдом аз ҳисоби соҳибкорону шаҳрвандони ватандӯст сохтмони роҳу, пулҳо, мактабҳо, беморхонаҳо, иншоотҳои варзишӣ, корхонаҳои саноатӣ ва биноҳои истиқоматии бисёрошёнагӣ бунёд гардид, инчунин новобаста аз ташаббуси соҳибкорон, шаҳрвандони бо нангу номуси деҳаву маҳалаҳо низ дар корҳои созандагӣ барои рушди маҳалҳо аҳамияти калон дошт. Ин ташаббусҳо натанҳо симои шаҳру ноҳияҳоро тағйир дод, балки барои таъсиси ҷойҳои нави корӣ ва беҳтар гардидани шароити зиндагии мардум мусоидат намуд ва ҳисси баланди шаҳрвандонро нишон дод.
Дар тӯли беш аз 35 соли созандагӣ кишвари азизамон давраҳои гузариш аз мушкилот ба осоиштагӣ, аз вайрониҳо ба ободонӣ ва аз ҷудоӣ ба ваҳдат буда, нишон доданд, ки истиқлол ин танҳо эъломия нест, балки масъулияти доимӣ, заҳмати рӯзмарра ва ҳамкории тамоми қишрҳои ҷомеа мебошад. Имрӯз бо як ҳисси баланд метавон гуфт, ки Тоҷикистон давлати соҳибихтиёр, амну ором ва рӯ ба рушду тарақиёт аст. Воқеан ҳам Истиқлол на танҳо ёдбуди гузашта, балки иқдоми нав барои ояндаи ободу шукуфои Ватан мебошад. Ҳар як иншооти бунёдшуда, ҳар як роҳи мумфарш ва ҳар як кӯшиши шаҳрвандон ҳиссае дар таҳкими истиқлол ва шукуфоии ватану миллат аст.
Лозим ба ёдоварист, ки дар тӯли 35 сол Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳадафҳои стратегии худро пайгирона ва ҳадафмандона амалӣ намудааст, аз ҷумла баромадан аз бунбасти коммуникатсионӣ бо бунёди роҳҳои замонавӣ, нақбҳо ва пулҳо, ки минтақаҳои дурдастро ба ҳам пайваст ва кишварро ба масири транзитӣ табдил дод; таъмини истиқлолияти энергетикӣ ё сохтмони нерӯгоҳҳои барқи обӣ, аз ҷумла Нерӯгоҳи оби барқии “Роғун”, ки бо маром идома дорад ва насби лоиҳаи панелҳои офтобӣ; саноатикунонии босуръат ё таъсиси корхонаҳои нав, афзоиши истеҳсолот ва таъсиси ҳазорҳо ҷойи корӣ. Барои Тоҷикистон 35 соли истиқлол давраи таҳкими давлатдорӣ, сулҳу ваҳдат, рушди иқтисодӣ, сохтмони инфрасохтор, пешрафти маориф, густариши ҳамкориҳо ва ташаббусҳои байналмилалӣ мебошад.
Боиси ифтихор ва сарфарозист, ки кишвари мо дар арсаи байналмилалӣ мавқеи худро таҳким бахшид ва ташаббусҳои глобалӣ дар масъалаи обу иҷлим, ҳифзи пиряхҳо, таҳкими сулҳ ва ҳамкориҳои васеъ бо созмонҳои байналмилалӣ нуфузи кишварро воқеанҳам баланд бардошт. Вобаста ба ташаббусҳои байналмилалии Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки аз ҷонибӣ Маҷмааи Умумии Созмони Миллали Мутаҳид ҷонибдори гардидаанд, мухтасар ёдовар мешавем, маҳз ин ташаббусҳо нишон дод, ки кишвар дар ҳалли масъалаҳои глобалӣ, махсусан дар соҳаи обу иқлим ва таҳкими сулҳ, мавқеи фаъол дорад.
Соли байналмилалии оби тоза эълон шудани соли 2003 яке аз аввалин ташаббусҳои бузурги Тоҷикистон дар соҳаи об пешниҳод намудани эълони соли 2003 ҳамчун Соли байналмилалии оби тоза буд. Даҳсолаи байналмилалии амал «Об барои ҳаёт» - 2005-2015 бошад, бо мақсади таҳкими ҳамкории байналмилалӣ дар масъалаҳои истифодаи самараноки об, беҳтар намудани дастрасӣ ба оби тоза ва мусоидат ба ҳалли мушкилоти вобаста ба захираҳои обӣ буд ва нишон дод, ки норасоии об масъалаи умумии башарият мебошад. Соли байналмилалии ҳамкорӣ дар соҳаи об (2013), Даҳсолаи байналмилалии амал “Об барои рушди устувор” - 2018-2028, конфронси СММ оид ба об дар соли 2023, Соли байналмилалии ҳифзи пиряхҳо (2025), Рӯзи ҷаҳонии пиряхҳо (21 март), конфронси байналмилалӣ оид ба ҳифзи пиряхҳо дар Душанбе (рӯзҳои 29-31 майи соли 2025), Даҳсолаи амал оид ба илмҳои криосферӣ - 2025-2034 ва ғайра аз ҷумлаи тадбирҳои ҷаҳонии кишваранд,
Қайд кардан ба маврид аст, ки маҳз зери сиёсатҳои сулҳҷӯёнаи кишвари азизамон дар арафаи таҷлили 35 - солагии Истиқлоли давлатӣ, 25 июни соли 2026 Маҷмааи Умумии Созмони Милали Муттаҳид бо ташаббуси Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Абармарди таърихсоз, Қаҳрамони миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон қатъномаи махсус таҳти унвони «Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда, солҳои 2027-2036»-ро қабул намуд.
Сулҳу субот пояи асосии ҳаёти осоишта, рушди устувор ва пешрафти ҳамаҷонибаи ҳар як давлат ва миллат аст. Барои халқи тоҷик ин арзишҳо дар даврони истиқлол маънои махсус касб кард, зеро он на танҳо натиҷаи талошҳои зиёд, балки самараи иродаи сиёсӣ, хирадмандӣ ва ҷоннисории Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва халқи сарбаланди кишвар мебошанд. Қабули ҳамаи санадҳои байналмилалӣ бори дигар аз он шаҳодат медиҳад, ки ташаббусҳои ҷаҳонии кишвари мо таҳти роҳбарии Пешвои муаззами миллат бо пуштибони ва эътимод аз ҷонибӣ Маҷмааи Умумии Созмони Милали Муттаҳид истиқбол мегарданд.
Дар зарфи 35 соли соҳибистиқлолӣ кишвари тамадунофар Тоҷикистони маҳбуб роҳи пурпечутоби давлатсозӣ, барқарорсозӣ ва рушди иқтисодиву иҷтимоиро тай намуд ва Истиқлоли давлатӣ барои мардуми Тоҷикистон оғози марҳилаи нави таърихӣ гардид. Пас, ҳар яки моро зарур аст, ки зери сиёсатҳои маорифпарварона, сулҳҷӯёна, ҷавонпарварона ва фарҳангдӯстонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ин неъмати бузург, ки ном Истиқлол аст, ҳифз намоем ва саҳмгузор дар ободу пешрафти ватани азизи худ бошем.
Хайрулло СОДИҚЗОДА, директори Коллеҷи саноат ва хизматрасониҳои иҷтимоии шаҳри Левакант
2026-08-19 16:07:32
ТИБ - АРҶГУЗОРӢ БА КАСБИ МУҚАДДАСИ ИНСОНӢ
Рӯзи кормандони соҳаи тиб яке аз рӯзҳои муҳимми касбӣ ба ҳисоб рафта, барои арҷгузорӣ ба заҳмату хизматҳои шабонарӯзии табибон, ҳамшираҳои шафқат, дорусозон, кормандони миёна ва хурди тиббӣ, олимону омӯзгорони соҳаи тандурустӣ ва ҳамаи шахсоне, ки баҳри ҳифзи саломатии ҷомеа содиқона фаъолият менамоянд, заминаи хуб фароҳам меорад. Ин рӯз, махсусан дар арафаи ҷашни бузурги миллии 35-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон, маънои бештарро касб мекунад. Зеро дар даврони соҳибистиқлолӣ соҳаи тандурустӣ ҳамчун яке аз самтҳои афзалиятноки сиёсати иҷтимоии давлат пайваста рушд намуда, барои ҳифзи саломатии аҳолӣ, баланд бардоштани сатҳи хизматрасонии тиббӣ ва беҳтар намудани шароити фаъолияти кормандони соҳа тадбирҳои пайваста амалӣ гардида истодаанд.
Табиб касест, ки дар лаҳзаҳои душвортарини зиндагӣ дар паҳлуи инсон қарор мегирад. Ӯ бо донишу таҷриба, масъулиятшиносӣ, меҳрубонӣ ва иродаи қавӣ барои наҷоти ҷони инсон мубориза мебарад. Хизмату заҳмати кормандони соҳаи тиб бо соату рӯз маҳдуд намешавад. Шабу рӯз, рӯзҳои ид ва дигар рӯзҳо, дар ҳолатҳои фавқулода ва лаҳзаҳои ҳассоси ҳаёт онҳо вазифаи касбии худро содиқона иҷро менамоянд. Табиб, пеш аз ҳама, ба савганди касбӣ ва виҷдони инсонӣ такя мекунад. Ҳар табобати муваффақ, ҳар ҷони наҷотёфта ва ҳар табассуми беморе, ки саломатии худро дубора пайдо кардааст, натиҷаи меҳнати фидокоронаи кормандони соҳаи тандурустӣ мебошад.
Лозим ба ёдоварист, ки дар давраи соҳибистиқлолӣ маблағгузории соҳаи тандурустӣ сол ба сол бештар гардида, барои рушди инфрасохтори соҳа, муҷаҳҳаз намудани муассисаҳои тиббӣ бо таҷҳизоти муосир, баланд бардоштани сатҳи хизматрасонӣ ва омода намудани кадрҳои баландихтисос тадбирҳои муҳим амалӣ шудаанд. То имрӯз дар саросари мамлакат муассисаҳои нави тиббии дорои шароити муосир бунёд гардида, беморхонаҳо, марказҳои саломатӣ, таваллудхонаҳо, марказҳои ташхисӣ ва дигар иншооти соҳаи тандурустӣ сохтаву таҷдид шудаанд. Ин раванд шаҳодати он аст, ки ҳифзи саломатии миллат яке аз самтҳои муҳими сиёсати иҷтимоии давлат ба ҳисоб меравад.
Дар баробари сохтмони иншооти нав, ба рушди тибби муосир, ҷорӣ намудани технологияҳои нав, ташхиси саривақтӣ, пешгирии бемориҳо ва баланд бардоштани сатҳи касбияти мутахассисон низ таваҷҷуҳи хосса зоҳир карда мешавад. Имрӯз низ дар доираи барномаҳои рушди соҳа лоиҳаҳои нави сохтмон, таҷдид ва муҷаҳҳазсозии иншооти тандурустӣ амалӣ гардида, барои фароҳам овардани шароити беҳтари хизматрасонии тиббӣ ба аҳолӣ имкониятҳои бештар фароҳам оварда мешаванд. Ин ҳама нишон медиҳад, ки дар Тоҷикистон соҳаи тандурустӣ ҳамчун сармояи муҳимми инсонӣ ва омили асосии рушди ҷомеа эътироф гардидааст.
Ҳангоме, ки сухан дар бораи соҳаи тандурустӣ ва табибон меравад, наметавон аз номи бузурги Абуалӣ ибни Сино ёд накарду саҳми ӯро дар рушди илми тиб нодида гирифт.
Абуалӣ ибни Сино - табиб, донишманд, файласуф ва мутафаккири бузурги тоҷик буда, осори илмии ӯ дар рушди тибби ҷаҳонӣ нақши бузург гузоштааст. Номи ӯ дар таърихи тамаддуни башарӣ ҳамчун яке аз бузургтарин донишмандони асрҳои миёна бо ҳарфҳои заррин сабт гардидааст.
Яке аз машҳуртарин осори ӯ - «Ал-Қонун фи-т-тиб» асари бузурги илмии тиббӣ мебошад, ки садсолаҳо ҳамчун сарчашмаи муҳими донишҳои тиббӣ истифода шудааст. Мероси илмии Сино имрӯз низ аҳамияти бузурги таълимӣ, илмӣ ва фарҳангӣ дорад. Боиси ифтихор аст, ки дар даврони соҳибистиқлолӣ барои гиромидошти номи ин фарзанди фарзонаи миллат корҳои муҳим анҷом дода шудаанд. Дар аксари шаҳру ноҳияҳои Тоҷикистон кӯчаҳои марказӣ ба номи Абуалӣ ибни Сино гузошта шуда, яке аз баландтарин қуллаҳои Помир бо баландии 7134 метр низ номи ин нобиғаи ҷаҳони илмро дорад.
Ҳамчунин, дар Ҷумҳурии Тоҷикистон Ҷоизаи давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ба номи Абуалӣ ибни Сино дар соҳаҳои илм ва техника таъсис дода шудааст, ки барои қадрдонии олимону донишмандон ва муҳаққиқони соҳаҳои гуногуни илмӣ хизмат менамояд. Соли 2026 барои илми тиб ва муаррифии номи Абуалӣ ибни Сино дар арсаи байналмилалӣ воқеаи муҳимми таърихӣ ба амал омад. Бо Фармони Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 23 майи соли 2026, №1180, Ҷоизаи байналмилалии Абуалӣ ибни Сино дар соҳаи тиб таъсис дода шуд. Ҳадафи асосии он эътирофи дастовардҳои бузург дар соҳаи тиб ва арҷгузорӣ ба саҳми Абуалӣ ибни Сино дар рушди илми тиб дар ҷаҳон мебошад. Таъсиси чунин ҷоиза аҳамияти на танҳо миллӣ, балки байналмилалӣ дорад. Он метавонад ба таҳкими ҳамкории илмӣ, рушди тадқиқоти тиббӣ, дастгирии олимону табибони соҳибистеъдод ва муаррифии боз ҳам васеи мероси илмии миллати тоҷик мусоидат намояд.
Имрӯз номи Абуалӣ ибни Сино ҳамчун рамзи дониш, илм, табобат, инсонпарварӣ ва садоқат ба саломатии инсон садо медиҳад. Аз ин рӯ, барои кормандони соҳаи тиб ва махсусан барои насли ҷавони табибон омӯзиши мероси Сино бояд яке аз самтҳои муҳими маънавӣ ва касбии онҳо бошад. Дар замони муосир пешрафти соҳаи тандурустӣ танҳо ба бунёди биноҳои нав ва хариди таҷҳизоти замонавӣ вобаста нест. Неруи асосии соҳа мутахассиси донишманд, масъулиятшинос ва инсонпарвар мебошад. Аз ин рӯ, омода намудани кадрҳои баландихтисос, баланд бардоштани сатҳи донишҳои касбӣ, омӯзиши технологияҳои муосири тиббӣ, такмили ихтисос ва тарбияи ҷавонон дар рӯҳияи ватандӯстӣ ва инсонпарварӣ вазифаи муҳим ба ҳисоб меравад.
Кормандони соҳаи тиб бояд дар баробари дониши касбӣ дорои фарҳанги баланди муошират, масъулияти шаҳрвандӣ, меҳрубонӣ ва эҳтиром ба бемор бошанд. Зеро барои бемор сухани нек, муносибати самимӣ ва умеди табиб низ метавонад бахше аз раванди табобат гардад. Имрӯз мо бо эҳсоси сипосу эҳтиром ба ҳамаи кормандони соҳаи тандурустӣ - табибон, ҳамшираҳои шафқат, момодояҳо, дорусозон, кормандони ташхисгоҳҳо, кормандони ёрии таъҷилӣ, омӯзгорони муассисаҳои тиббӣ, олимон ва дигар мутахассисони соҳа арҷ мегузорем. Заҳмати онҳо дар ҳифзи муҳимтарин неъмати инсон - саломатӣ ва ҳаёт арзиши бузург дорад.
Комилҷон ДУСТМУРОДЗОДА,
директори Коллеҷи тиббии шаҳри Ҳисор
2026-08-19 15:50:52
ИШТИРОК ДАР ҶАЛАСАИ ЯКУМИ ШУРО ОИД БА РУШДИ ИҚТИСОДИ РАҚАМИИ НАЗДИ ПРЕЗИДЕНТИ ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН
19 август таҳти раёсати Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат, Раиси Шуро оид ба рушди иқтисоди рақамии назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ҷаласаи якуми Шуро баргузор гардид.
Дар кори ҷаласа аъзои Шуро ва роҳбарону намояндагони вазорату идораҳои дахлдор иштирок намуданд.
Дар ҷаласа масъалаҳои вобаста ба самтҳои афзалиятнок ва тадбирҳои амалисозии Барномаи миёнамуҳлати рушди иқтисоди рақамӣ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон барои солҳои 2026–2030, инчунин пешниҳоди масъалаи «Рақамикунонии пурраи хизматрасониҳои давлатӣ ва ҳамгироии махзанҳои маълумот» мавриди баррасӣ қарор гирифтанд.
Президенти кишвар, Раиси Шуро муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон таъкид намуданд, ки таъсиси Шуро идомаи мантиқии сиёсати давлат дар самти навсозии иқтисоди миллӣ, такмили идоракунии давлатӣ ва истифодаи имкониятҳои технологияҳои рақамӣ мебошад.
Зикр гардид, ки эълон шудани солҳои 2025–2030 ҳамчун «Солҳои рушди иқтисоди рақамӣ ва инноватсия» ва тасдиқи Барномаи миёнамуҳлати рушди иқтисоди рақамӣ барои солҳои 2026–2030 барои пешбурди ин раванд заминаи зарурӣ фароҳам овардааст.
Сарвари давлат иброз доштанд, ки рақамикунонӣ бояд, пеш аз ҳама, ба беҳтар гардидани зиндагии мардум, сарфаи вақти шаҳрвандону соҳибкорон, кам шудани хароҷоти иловагӣ, шаффофияти идоракунӣ ва афзоиши рақобатнокии иқтисоди миллӣ хизмат намояд.
Таъкид гардид, ки дар мамлакат низомҳои иттилоотӣ ва хизматрасониҳои электронӣ роҳандозӣ шудаанд, вале фаъолияти ҷудогонаи онҳо, такроран талаб намудани маълумот, мавҷудияти расмиёти коғазӣ ва номуайянии натиҷаи баъзе лоиҳаҳо ҳанӯз мушоҳида мешавад. Аз ин рӯ, ҳамгироии низомҳо, ҳифзи маълумоти шахсӣ, амнияти киберӣ, шаффофияти хароҷот ва риояи принсипи «маълумот танҳо як маротиба» аз вазифаҳои муҳим арзёбӣ гардид.
Муовини Раиси Шуро, Муовини якуми Сарвазири Ҷумҳурии Тоҷикистон Ҳоким Холиқзода доир ба самтҳои афзалиятнок ва тадбирҳои амалисозии Барномаи миёнамуҳлати рушди иқтисоди рақамӣ гузориш дод.
Дар идома Раиси Кумитаи давлатии сармоягузорӣ ва идораи амволи давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон Султон Раҳимзода вобаста ба ҷалби сармоя ва механизмҳои маблағгузории лоиҳаҳои рақамӣ ва Вазири маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон Раҳим Саидзода оид ба омодасозии кадрҳо ва баланд бардоштани саводнокии рақамии аҳолӣ иттилоъ дод.
Директори Агентии инноватсия ва технологияҳои рақамӣ Хуршед Мирзо вобаста ба рақамикунонии пурраи хизматрасониҳои давлатӣ ва ҳамгироии махзанҳои маълумот пешниҳодҳо манзур кард.
Зимни муҳокима таъкид гардид, ки ҳар як пешниҳоди марбут ба рақамикунонӣ бояд ба натиҷаи мушаххас, муҳлати иҷро, манбаи маблағгузорӣ ва масъулияти роҳбарон пайваст карда шавад. Барои солҳои 2027 - 2030 ҳадафҳои солона ва натиҷаи ниҳоӣ муайян гардида, аз таҳияи чорабиниҳои такрорӣ ва маблағгузории лоиҳаҳои беасос пешгирӣ карда шавад.
Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон зарур шумориданд, ки рақамикунонӣ дар асоси чор принсипи асосӣ – натиҷаи мушаххас барои инсон ва иқтисод, роҳандозии сохтори ягонаи рақамии давлат, пешниҳоди маълумот танҳо як маротиба ва дастрасии баробари шаҳрвандон ба хизматрасониҳои давлатӣ амалӣ карда шавад.
Самтҳои афзалиятноки рушди иқтисоди рақамӣ ташкили низоми ягонаи идоракунии равандҳои рақамикунонӣ, рушди инфрасохтори рақамӣ, ташкили низоми миллии маълумот ва ҳамгироии феҳристҳои давлатӣ, пурра электронӣ намудани хизматрасониҳои давлатӣ, рақамикунонии бахшҳои воқеии иқтисод ва соҳаҳои иҷтимоӣ, рушди сармояи инсонӣ, соҳибкории рақамӣ ва инноватсия, ҷалби сармоя, истифодаи зеҳни сунъӣ ва таъмини амнияти киберӣ муайян гардиданд.
Мақомоти иҷроияи марказӣ ва маҳаллии ҳокимияти давлатӣ вазифадор шуданд, ки масъулони сатҳи техникиро барои ҳамоҳангсозӣ ва пешбурди низомҳои рақамӣ муайян намуда, дар ин самт бо Агентии инноватсия ва технологияҳои рақамӣ ҳамкории доимӣ ба роҳ монанд.
Ба мақомоти давлатии хизматрасон супориш дода шуд, ки барои ворид намудани хизматрасониҳои худ ба портали ягона ва пешниҳоди пурраи онҳо дар шакли электронӣ чораҳои бетаъхир андешанд. Пеш аз электронӣ намудани ҳар як хизматрасонӣ тартиби он содда гардида, талаботи зиёдатӣ, ҳуҷҷатҳои такрорӣ ва муроҷиати беасос ба чанд мақом барҳам дода шаванд.
Агентии инноватсия ва технологияҳои рақамӣ якҷо бо Вазорати адлия ва вазорату идораҳои соҳавӣ вазифадор гардид, ки нақшаи марҳала ба марҳала пурра электронӣ намудани хизматрасониҳои афзалиятноки давлатиро пешниҳод намояд.
Таъкид гардид, ки Хадамоти алоқа якҷо бо мақомоти дахлдор бояд иҷрои пурра ва саривақтии нақшаи рушди соҳаи алоқаро таъмин намуда, диққати асосиро ба баланд бардоштани сифат ва фарогирии интернет, махсусан дар минтақаҳои дурдаст, равона созад.
Ба Хадамоти гумрук супориш дода шуд, ки якҷо бо Агентии инноватсия ва технологияҳои рақамӣ, Вазорати молия, Кумитаи андоз ва дигар мақомоти дахлдор харитаи гузариш ба расмиёти пурра бекоғазро таҳия ва татбиқ намояд.
Вазоратҳои рушди иқтисод ва савдо, молия, Кумитаи давлатии сармоягузорӣ ва идораи амволи давлатӣ, Бонки миллӣ ва Агентии инноватсия ва технологияҳои рақамӣ вазифадор гардиданд, ки оид ба ҷалби сармояи хусусӣ ва рушди соҳибкории рақамӣ пешниҳодҳо манзур намоянд. Таъкид гардид, ки дастгирии давлатӣ бояд шаффоф, рақобатнок ва ба натиҷа нигаронида шуда, барои иштироки ширкатҳои ватанӣ ва ба кор даровардани маҳсулоти инноватсионӣ имконияти бештар фароҳам оварда шавад.
Ба Вазорати маориф ва илм супориш дода шуд, ки якҷо бо Вазорати меҳнат, муҳоҷират ва шуғли аҳолӣ, Кумита оид ба таҳсилоти ибтидоӣ ва миёнаи касбӣ, муассисаҳои таълимӣ ва бахши хусусӣ барномаҳои омодасозӣ ва бозомӯзии кадрҳоро ба талаботи воқеии бозори меҳнат мутобиқ созад. Таъкид гардид, ки дар баробари малакаҳои касбӣ, тадбирҳо барои баланд бардоштани саводнокии рақамии аҳолӣ низ бояд тақвият дода шаванд.
Агентии инноватсия ва технологияҳои рақамӣ якҷо бо мақомоти дахлдор вазифадор гардид, ки оид ба истифодаи масъулонаи зеҳни сунъӣ дар соҳаҳои иқтисоди миллӣ ва таҳкими амнияти киберӣ пешниҳодҳо манзур намояд.
Ҳукумати мамлакат вазифадор гардид, ки фаъолияти роҳбарони вазорату идораҳоро аз рӯйи натиҷаҳои рақамикунонӣ арзёбӣ намояд. Таъкид гардид, ки роҳбарон барои ҳамгироии низомҳо, сифати маълумот, соддагардонии хизматрасониҳо, истифодаи самараноки маблағ ва натиҷаҳои воқеии лоиҳаҳои рақамӣ масъулияти шахсӣ доранд.
Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Раиси Шуро муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ҷаласаро ҷамъбаст намуда, таъкид доштанд, ки Шуро бояд майдони қабули қарорҳои стратегӣ, бартараф намудани монеаҳои байниидоравӣ ва назорати қатъии натиҷаҳо гардад.
2026-08-18 14:55:38
ДАСТОВАРДҲОИ МИЛЛӢ ВА МАСЪУЛИЯТИ ТАЪРИХӢ ДАР РОҲИ РУШДИ ТОҶИКИСТОН
Истиқлолияти давлатӣ барои ҳар як миллат ва давлат арзиши бузурги сиёсӣ,
таърихӣ ва маънавӣ ба ҳисоб меравад. Барои миллати тоҷик, ки соҳиби таърихи
чандинҳазорсола, фарҳанги пурғановат, адабиёти бузург ва забони ноби тоҷикӣ
мебошад, истиқлолият танҳо ба маънои соҳибихтиёрии сиёсӣ маҳдуд намешавад. Он
пеш аз ҳама имконияти эҳёи давлатдории миллӣ, таҳкими худшиносии мардум, рушди
арзишҳои миллӣ, ҳифзи мероси фарҳангӣ ва муайян намудани роҳи мустақили рушди
ҷомеаро фароҳам овард.
Соҳибистиқлол гардидани Ҷумҳурии Тоҷикистон марҳилаи нави таърихи давлатдории
тоҷиконро оғоз намуд. Дар давоми 35 соли соҳибистиқлолӣ кишвар роҳи пурпечутоб
ва ҳамзамон муҳимми ташаккул, таҳкими пояҳои давлатдорӣ ва рушди соҳаҳои
гуногуни ҳаёти ҷомеаро тай кард. Дар ин давра барои бунёди давлати соҳибихтиёр,
демократӣ, ҳуқуқбунёд ва дунявӣ заминаҳои сиёсӣ, иқтисодӣ, иҷтимоӣ, фарҳангӣ ва
ҳуқуқӣ ташаккул ёфтанд.
Имрӯз ҷашни 35-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон моро водор
месозад, ки ба роҳи тайкарда бо эҳтиром назар андозем, дастовардҳои
бадастомадаро арзёбӣ намоем ва масъулияти худро дар назди Ватан ва наслҳои
оянда бештар эҳсос кунем. Истиқлолият танҳо ҳуқуқи мустақилона муайян намудани
роҳи рушди давлат нест, балки масъулияти бузург низ мебошад. Давлати
соҳибистиқлол бояд амнияти кишвар, манфиатҳои миллӣ, суботи сиёсӣ ва иҷтимоӣ,
ҳуқуқу озодиҳои шаҳрвандон ва арзишҳои давлатиро ҳифз намояд.
Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон
муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон истиқлолиятро «Муқаддастарину азизтарин неъмат, рамзи
саодат ва асолати миллат, шарафу номуси ватандорӣ» номидаанд. Ин суханон
аҳамияти истиқлолиятро барои давлат ва ҷомеаи тоҷик равшан ифода мекунанд. Аз
ин рӯ, ҳифзу таҳкими истиқлолият на танҳо вазифаи мақомоти давлатӣ, балки
масъулияти ҳар як шаҳрванди кишвар мебошад. Мазмуни воқеии истиқлолият дар
зиндагии ҳаррӯзаи мардум, сулҳу субот, ваҳдати миллӣ, рушди иқтисодиёт, сатҳи
зиндагии аҳолӣ, пешрафти илму маориф, фарҳанг, тандурустӣ ва фаъолияти созандаи
шаҳрвандон таҷассум меёбад. Барои мо, ҳамчун кормандони соҳаи таҳсилоти касбӣ,
истиқлолият, пеш аз ҳама, имконияти сохтани ҷомеаи донишбунёд мебошад. Давлате,
ки мехоҳад дар ҷаҳони муосир мавқеи устувор дошта бошад, бояд ба рушди маориф,
илм ва омодасозии кадрҳои соҳибкасб диққати аввалиндараҷа диҳад. Зеро сарвати
асосии ҳар як давлат танҳо захираҳои табиӣ, корхонаҳо ё инфрасохтор нестанд.
Сармояи воқеии давлат инсон, дониш, қобилият ва неруи созандаи шаҳрвандони он
мебошад.
Дар солҳои истиқлолият соҳаи маориф ва таҳсилоти касбӣ ҳамчун яке аз самтҳои
муҳими сиёсати давлатӣ тадриҷан рушд намуд. Бунёд ва навсозии муассисаҳои
таълимӣ, беҳтар намудани шароити таълиму тарбия, таҳияи барномаҳои таълимӣ,
рушди таҳсилоти касбӣ ва баланд бардоштани сатҳи омодагии мутахассисон аз
ҷумлаи масъалаҳое мебошанд, ки ба рушди устувори кишвар алоқамандии мустақим
доранд. Таҳсилоти касбӣ ва самти техникӣ дар ин раванд мавқеи махсус дорад.
Иқтисодиёти муосир ба кадрҳое ниёз дорад, ки на танҳо донишҳои назариявӣ, балки
малакаҳои амалии касбӣ дошта бошанд. Сохтмон, энергетика, нақлиёт,
технологияҳои иттилоотӣ, истеҳсолот, хизматрасонӣ ва дигар соҳаҳои иқтисоди
миллӣ бе иштироки мутахассисони миёнаи касбӣ фаъолияти самаранок дошта
наметавонанд.
Коллеҷи техникии ДТТ ба номи академик
М.Осимӣ ҳамчун муассисаи таълимӣ дар ин раванд вазифаи масъулиятнок дорад. Мо
бояд ҷавононеро омода намоем, ки баъди хатми муассиса на танҳо соҳиби ҳуҷҷати
таҳсилот, балки дорои касб, малака, ҷаҳонбинӣ ва қобилияти мустақилона фаъолият
кардан бошанд. Мутахассиси имрӯза бояд ба талаботи бозори меҳнат ҷавобгӯ бошад,
бо технологияҳои нав кор карда тавонад, донишҳои худро пайваста такмил диҳад ва
дар ҳалли масъалаҳои истеҳсолӣ ташаббускор бошад. Дар шароити рушди босуръати
технологияҳо нақши таҳсилоти касбӣ, бахусус самти техникӣ, боз ҳам бештар
мегардад. Автоматикунонӣ, рақамикунонӣ, технологияҳои иттилоотӣ, зеҳни сунъӣ,
энергияи нав ва истеҳсолоти муосир аз муассисаҳои таълимӣ тақозо менамоянд, ки
муҳтавои таълимро пайваста навсозӣ намуда, ҷавононро ба касбу ихтисосҳое омода
созанд, ки ба талаботи иқтисодиёти оянда ҷавобгӯ бошанд.
Яке аз вазифаҳои асосии муассисаҳои самти техникӣ пайвастани донишҳои назариявӣ
бо фаъолияти амалӣ мебошад. Донише, ки донишҷӯ танҳо аз китоб мегирад, бояд дар
лаборатория, коргоҳ, таҷрибаомӯзӣ ва фаъолияти истеҳсолӣ такмил дода шавад. Ҳар
қадар раванди таълим ба шароити воқеии касбӣ наздик бошад, ҳамон қадар донишҷӯ
барои фаъолияти мустақилона омодагии бештар пайдо мекунад. Аз ин рӯ, рушди
заминаи моддию техникии муассисаҳои таълимӣ аҳамияти махсус дорад.
Лабораторияҳои муосир, таҷҳизоти таълимӣ, воситаҳои иттилоотию коммуникатсионӣ,
барномаҳои компютерӣ ва дигар технологияҳои таълимӣ ба баланд гардидани сифати
омодагии мутахассисон мусоидат мекунанд. Дар баробари ин, омӯзгори муосир бояд
на танҳо интиқолдиҳандаи дониш, балки роҳнамо, таҳлилгар ва ташаббускори
раванди таълим бошад. Баланд бардоштани сатҳи касбии омӯзгорон ва такмили
ихтисоси онҳо яке аз масъалаҳои муҳими рушди таҳсилоти касбӣ мебошад.
Дар назди муассисаҳои таҳсилоти касбӣ, инчунин, масъалаи робита бо бозори
меҳнат меистад. Ихтисосҳое, ки дар муассисаҳои таълимӣ омӯхта мешаванд, бояд ба
талаботи воқеии иқтисоди миллӣ ва минтақаҳо мутобиқ бошанд. Ҳамкорӣ бо
корхонаҳо, ташкилотҳо ва муассисаҳои истеҳсолӣ, ташкили таҷрибаомӯзии
донишҷӯён, дарсҳои амалӣ ва мулоқот бо мутахассисони истеҳсолот метавонанд
барои баланд бардоштани сифати омодагии касбӣ заминаи хуб фароҳам оваранд.
Истиқлолияти давлатӣ барои рушди илм ва фаъолияти инноватсионӣ низ имкониятҳои
нав ба вуҷуд овард. Илм, маориф ва таҳсилоти касбӣ самтҳои ба ҳам пайваста
мебошанд. Агар муассисаи таълимӣ танҳо донишҳои мавҷударо такрор кунад, он
наметавонад ба талаботи ҷаҳони зудтағйирёбанда ҷавоб диҳад. Аз ин рӯ, дар
муассисаҳои таълимӣ бояд муҳити таҳқиқотӣ ва эҷодӣ ташаккул ёбад, то донишҷӯён
ба омӯзиши масъалаҳои воқеӣ, таҳияи пешниҳодҳои нав, ихтироъкорӣ ва ҷустуҷӯи
роҳҳои инноватсионии ҳалли масъалаҳо ҷалб карда шаванд. Дар ин раванд рушди
технологияҳои иттилоотӣ низ аҳамияти калон дорад. Рақамикунонӣ имрӯз ба тамоми
соҳаҳои ҳаёти ҷомеа ворид шуда истодааст. Истифодаи захираҳои электронии
таълимӣ, барномаҳои компютерӣ ва платформаҳои рақамӣ метавонад сифати таълимро
баланд бардорад. Аммо технология набояд ҷойгоҳи омӯзгор ва муносибати инсонӣ
дар таълимро коҳиш диҳад. Баръакс, он бояд ҳамчун воситаи баланд бардоштани
самаранокии фаъолияти омӯзгор истифода шавад.
Тарбияи ҷавонон яке аз вазифаҳои муҳимми муассисаи таълимӣ мебошад. Мо
наметавонем танҳо мутахассис омода кунем, бе он ки шахсияти ӯро ташаккул диҳем.
Мутахассиси хуб бояд дар баробари донишу малакаи касбӣ дорои ҳисси баланди
масъулият, интизом, меҳнатдӯстӣ, одоби муошират, эҳтиром ба дигарон ва мавқеи
фаъоли шаҳрвандӣ бошад. Пешвои миллат дар яке аз суханрониҳои худ таъкид
намудаанд: «Ҷавонон нерӯи созанда ва бунёдкори ҷомеа маҳсуб ёфта, ояндаи
дурахшони Тоҷикистон аз насли донишманду соҳибмаърифат вобастагӣ дорад.» Аз ин
рӯ, фароҳам овардани шароити муносиб барои таҳсил, касбомӯзӣ, фаъолияти илмӣ ва
эҷодии ҷавонон вазифаи муҳими давлат ва ҷомеа мебошад.
Ватандӯстӣ низ
бояд қисми ҷудонашавандаи тарбияи ҷавонон бошад. Ватандӯстӣ танҳо дар
суханҳои тантанавӣ ё иштирок дар чорабиниҳои идона ифода намеёбад. Муҳаббат ба
Ватан пеш аз ҳама дар муносибати ҷавон ба таҳсил, касбомӯзӣ, меҳнати ҳалол,
эҳтироми қонун, нигоҳ доштани муҳити зист, эҳтироми падару модар ва калонсолон
ва омодагӣ барои саҳм гузоштан дар рушди ҷомеа зоҳир мешавад. Барои ҷавонони
муассисаҳои таҳсилоти касбӣ касбомӯзӣ худ як шакли хизмат ба Ватан мебошад.
Маориф ва таҳсилоти касбӣ бо рушди иқтисодиёт робитаи бевосита доранд. Бе
кадрҳои соҳибкасб рушди истеҳсолот, сохтмон, энергетика, нақлиёт ва дигар
соҳаҳо душвор мегардад. Дар давоми солҳои истиқлолият Тоҷикистон барои рушди
инфрасохтор ва иқтисоди миллӣ қадамҳои муҳим гузошт. Сохтмони роҳҳо, неругоҳҳо,
муассисаҳои иҷтимоӣ, корхонаҳои истеҳсолӣ ва дигар иншоот ба мутахассисони
дорои малакаҳои гуногун ниёз дорад. Ин воқеият аҳамияти таҳсилоти касбӣ ва
махсусан таҳсилоти техникиро нишон медиҳад.
Дар шароити имрӯза масъалаи омодасозии кадрҳои рақобатпазир аҳамияти бештар
пайдо мекунад. Мутахассиси муосир бояд тавонад бо стандартҳои нави истеҳсолӣ
шинос бошад, технологияҳои навро истифода барад, забонҳои хориҷиро омӯзад, бо
иттилоот кор карда тавонад ва дар муҳити касбӣ муносибати эҷодӣ дошта бошад. Аз
ин рӯ, муассисаҳои таҳсилоти касбӣ бояд донишҷӯёнро на танҳо барои касби имрӯз,
балки барои талаботи бозори меҳнати фардо низ омода намоянд. Дар ин раванд
омӯзиши забонҳо низ аҳамияти муҳим дорад. Донистани забони давлатӣ барои ҳар як
шаҳрванди Тоҷикистон вазифаи муҳим буда, омӯзиши забонҳои хориҷӣ ба ҷавонон
имконият медиҳад, ки аз дастовардҳои илму техникаи ҷаҳонӣ васеътар истифода
баранд. Фарҳанг ва забони миллӣ дар баробари илм ва касбомӯзӣ аз арзишҳои
муҳими истиқлолият мебошанд. Миллате, ки забон, таърих ва фарҳанги худро
эҳтиром мекунад, метавонад дар шароити ҷаҳонишавӣ ҳувияти худро нигоҳ дорад.
Таърихи миллат низ бояд барои ҷавонон танҳо маҷмӯи санаҳо ва рӯйдодҳо набошад.
Омӯзиши таърих бояд ба ташаккули худшиносӣ ва дарки арзиши давлатдорӣ мусоидат
кунад. Истиқлолият имконияти васеъ барои рушди фарҳанги миллӣ ва ҳифзи мероси
таърихиро низ фароҳам овард. Осори адабӣ, таърихӣ, ҳунарҳои мардумӣ, анъанаҳо
ва дигар унсурҳои фарҳанги миллӣ қисми муҳими ҳувияти ҷомеа мебошанд. Ваҳдати
миллӣ низ яке аз арзишҳои бузурги давлати соҳибистиқлол мебошад. Сулҳу субот
шарти муҳимми рушди иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва фарҳангии ҳар як кишвар аст. Таҷрибаи
таърихи навини Тоҷикистон нишон медиҳад, ки сулҳ ва ваҳдат барои идомаи корҳои
созанда аҳамияти ҳаётӣ доранд. Аз ин рӯ, тарбияи ҷавонон дар рӯҳияи
таҳаммулпазирӣ, эҳтироми ҳамдигар, масъулияти шаҳрвандӣ ва ҳифзи сулҳу субот
яке аз вазифаҳои муҳими муассисаҳои таълимӣ мебошад.
Ҷаҳони муосир дар назди давлатҳо вазифаҳои нав мегузорад. Тағйирёбии иқлим,
рушди босуръати технология, рақамикунонӣ, тағйироти бозори меҳнат ва рақобати
иқтисодӣ муносибати навро ба рушди инсон тақозо мекунанд. Тоҷикистон низ ҳамчун
давлати соҳибистиқлол бояд барои мутобиқ шудан ба чунин тағйирот пайваста неруи
илмӣ, техникӣ ва касбии худро тақвият диҳад. Дар чунин шароит нақши Коллеҷи
техникӣ боз ҳам бештар мегардад. Коллеҷи техникӣ бояд ба як маркази омодасозии
мутахассисони амалгаро табдил ёбад, ки дар он донишҷӯён на танҳо аз рӯи
барномаи таълимӣ дониш мегиранд, балки бо масъалаҳои воқеии соҳа шинос шуда,
малакаҳои амалӣ пайдо мекунанд ва барои фаъолияти мустақилонаи касбӣ омода
мешаванд.
Барои ноил шудан ба ин ҳадафҳо ҳамкории муассисаҳои таълимӣ бо истеҳсолот муҳим
аст. Корхонаҳо метавонанд дар муайян намудани талаботи кадрӣ, ташкили
таҷрибаомӯзӣ, пешниҳоди таҷҳизоти муосир ва шинос намудани донишҷӯён бо
технологияҳои воқеии истеҳсолӣ мусоидат намоянд. Аз тарафи дигар, муассисаи
таълимӣ метавонад барои корхонаҳо мутахассисони ҷавони дорои дониш ва малакаҳои
заруриро омода созад. Ҳамзамон, бояд ба рушди фаъолияти илмӣ ва эҷодии
омӯзгорон низ таваҷҷуҳ зоҳир карда шавад. Омӯзгоре, ки худ пайваста меомӯзад ва
фаъолияти илмӣ дорад, метавонад донишҷӯёнро ба таҳқиқ ва омӯзиши амиқтар ҷалб
намояд. Конференсияҳои илмӣ, семинарҳо, мизҳои мудаввар, озмунҳои касбӣ ва
дигар чорабиниҳои илмӣ метавонанд муҳити созандаи таълимиро тақвият бахшанд.
Истиқлолият, пеш аз ҳама, масъулият барои насли оянда мебошад. Мо имрӯз
донишҷӯеро таълим медиҳем, ки баъди чанд сол дар корхона, муассиса, ташкилот ё
дигар соҳаи ҳаёти ҷомеа фаъолият хоҳад кард. Сифати таҳсили ӯ имрӯз метавонад
ба сатҳи фаъолияти ӯ дар оянда таъсир расонад. Аз ин рӯ, ҳар як соати дарсӣ,
ҳар як машғулияти амалӣ ва ҳар як суҳбати тарбиявӣ метавонад дар ташаккули
ояндаи як инсон нақши муҳим дошта бошад. Маънии воқеии истиқлолият дар он аст,
ки ҳар як шаҳрванди кишвар арзиши давлатдории мустақилро дарк намояд. Давлат
танҳо аз биноҳои нав, роҳҳо, муассисаҳо ва дигар иншооти бунёдшуда иборат нест.
Давлат пеш аз ҳама мардум, дониш, фарҳанг, қонун, масъулият, таърих, забон ва
арзишҳои миллӣ мебошад. Давлати қавӣ он давлатест, ки шаҳрвандонаш ба ояндаи он
бовар дошта, барои рушди он бо меҳнати ҳалол саҳм мегузоранд. Аз ин рӯ, саҳми
ҳар як соҳа дар рушди истиқлолият муҳим аст. Агар иқтисод рушд кунад, вале
кадрҳои соҳибкасб набошанд, рушди устувор таъмин намешавад. Агар технология
ворид гардад, вале мутахассисони истифодаи он омода набошанд, самаранокии он
паст мегардад. Аз ин лиҳоз, рушди инсон бояд дар маркази сиёсати рушди миллӣ
қарор дошта бошад.
Мо ҳамчун кормандони соҳаи таҳсилоти касбӣ вазифадорем, ки ба ин масъулият бо
ҷиддият муносибат кунем. Мутахассиси хуб дар як рӯз ба вуҷуд намеояд. Барои
ташаккули ӯ солҳои таълим, меҳнати омӯзгор, дастгирии оила, муҳити солими
иҷтимоӣ ва иродаи худи донишҷӯ зарур аст. Аз ин рӯ, таълим ва тарбия бояд
ҳамчун як раванди ягона ба роҳ монда шаванд. Ҷавонон қувваи асосии рушди ояндаи
кишвар мебошанд. Ҳар як донишҷӯ бояд эҳсос кунад, ки таҳсили ӯ танҳо барои
гирифтани диплом нест. Дониш ва касб воситаи мустақилият, меҳнати созанда ва
хизмат ба ҷомеа мебошанд. Ҷавоне, ки касби худро хуб аз худ мекунад, метавонад
ба оила, ҷомеа ва давлат фоида расонад. Дар баробари ин, ҷомеаи муосир аз
мутахассисон қобилияти омӯзиши доимиро талаб мекунад. Технологияҳо тағйир меёбанд,
таҷҳизоти нав пайдо мешаванд, талаботи истеҳсолот дигар мешавад ва касбҳо низ
таҳаввул меёбанд. Аз ин рӯ, муассисаи таълимӣ бояд дар донишҷӯ фарҳанги омӯзиши
якумриро ташаккул диҳад. Маҳз ҳамин гуна муносибат метавонад барои ташаккули
ҷомеаи донишбунёд замина гузорад.
35 сол барои таърих шояд давраи хеле тӯлонӣ набошад, аммо барои як давлати
соҳибистиқлол ин давра пур аз рӯйдодҳо, таҷрибаҳо, сабақҳо ва дастовардҳои
муҳим мебошад. Тоҷикистон дар ин марҳила роҳи давлатдории худро муайян намуда,
барои рушди соҳаҳои гуногуни ҳаёти ҷомеа шароит фароҳам овард. Имрӯз мо бояд аз
ин таҷриба сабақ гирифта, ба оянда бо назари созанда ва масъулиятнок нигарем.
Истиқлолият бояд дар қалби ҳар як шаҳрванди Тоҷикистон ҳамчун арзиши муқаддас
ҷой дошта бошад. Ватан танҳо қаламрав нест. Ватан таърих, забон, фарҳанг,
падару модар, фарзандон, меҳнати мардум, замини муқаддас ва орзуи зиндагии
шоистаи ҳар як инсон мебошад. Ҳифзи Ватан танҳо бо суханҳои баланд имконнопазир
аст. Он бо дониш, меҳнат, масъулият, ахлоқи хуб ва фаъолияти созанда амалӣ
мегардад.
Дарси асосии 35 соли истиқлолият барои
мо бояд ҳамин бошад: рушди давлат бе рушди инсон имконнопазир аст. Агар ҷавонон
соҳиби дониш бошанд, омӯзгорон бо масъулияти баланд фаъолият кунанд, илм ва
технология рушд намоянд, касбомӯзӣ ба талаботи иқтисодиёт мутобиқ бошад ва
шаҳрвандон манфиатҳои ҷомеаро дарк намоянд, давлат низ имконияти бештар барои
пешрафт пайдо мекунад. Аз ин рӯ, 35-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии
Тоҷикистон бояд оғози марҳилаи нави масъулиятшиносӣ ва фаъолияти созанда бошад.
Барои соҳаи маориф ин маънои баланд бардоштани сифати таълим, рушди таҳсилоти
касбӣ, такмили заминаи моддию техникӣ, ҷорӣ намудани технологияҳои муосир,
дастгирии омӯзгорон, рушди илм ва омода намудани мутахассисони рақобатпазирро
дорад.
Имрӯз мо ба роҳи тайкардаи 35-солаи истиқлолият бо эҳтиром менигарем,
дастовардҳои давлатро қадр мекунем ва ба оянда бо умед қадам мегузорем. Аммо
оянда худ аз худ сохта намешавад. Онро фаъолияти ҳаррӯзаи мо, меҳнати
омӯзгорон, донишҷӯён, мутахассисон, коргарон, соҳибкорон ва тамоми шаҳрвандони
кишвар месозад. Истиқлолият мероси насли имрӯз нест. Он амонатест, ки аз
гузашта ба мо расидааст ва мо бояд онро бо дониш, фарҳанг, қонуният, меҳнати
созанда ва масъулияти миллӣ ба наслҳои оянда интиқол диҳем. Вазифаи мо танҳо
нигоҳ доштани дастовардҳои имрӯз нест, балки фароҳам овардани шароити боз ҳам
беҳтар барои зиндагӣ, таҳсил ва фаъолияти насли фардо мебошад.
Тоҷикистони соҳибистиқлол Ватани ҳамаи мост. Тақдири ояндаи он ба фаъолияти ҳар
яки мо вобаста аст. Агар омӯзгор донишашро дареғ надорад, донишҷӯ бо масъулият
таҳсил кунад, мутахассис вазифаи худро софдилона иҷро намояд ва ҳар шаҳрванд
дар ҷойи худ барои ободии кишвар саҳм гузорад, истиқлолият мазмуни воқеии худро
дар зиндагии ҳаррӯза пайдо мекунад. 35-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии
Тоҷикистонро метавон марҳилаи муҳими андеша, сипосгузорӣ ва масъулият номид.
Барои кормандони соҳа ин масъулият, пеш аз ҳама, дар омода намудани насли
босавод, соҳибкасб, худшинос, ташаббускор ва ватандӯст ифода меёбад. Зеро ҳар
як синфхона, ҳар як лаборатория, ҳар як машғулияти амалӣ ва ҳар як донишҷӯи
соҳибкасб як қисми ояндаи Тоҷикистон аст.
Зокирҷон НИЗОМЗОДА,
директори Коллеҷи техникии ДТТ ба номи академик М. Осимӣ
2026-08-18 09:40:25
ПАЁМИ ТАБРИКОТИИ РАИСИ МАҶЛИСИ МИЛЛИИ МАҶЛИСИ ОЛИИ ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН, РАИСИ ШАҲРИ ДУШАНБЕ МУҲТАРАМ РУСТАМИ ЭМОМАЛӢ БА МУНОСИБАТИ РӮЗИ КОРМАНДОНИ СОҲАИ ТИБ
Ҳамватанони азиз,
Муҳтарам табибон ва кормандони соҳаи тиб!
Ҳамаи Шуморо ба муносибати Рӯзи касбии кормандони тиб, ки барои ҷомеаи Тоҷикистон руйдоди муҳим ва фараҳбахш маҳсуб меёбад, самимона муборакбод мегӯям.
Бо сиёсати дурбинона ва таваҷҷуҳу дастгирии пайвастаи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон соҳаи тандурустии кишвар ба марҳилаи нави рушд ворид гардида, заминаҳои устувори рушди тибби муосири тоҷик, баланд бардоштани сатҳи хизматрасонии тиббӣ ва омода намудани мутахассисони соҳибтаҷриба фароҳам оварда шуданд.
Фаъолияти босамару шоистаи кормандони соҳаи тиби мамлакат ба донишу таҷрибаи ғанӣ, масъулияти баланди шаҳрвандӣ, одобу ахлоқи ҳамидаи касбӣ ва садоқат ба халқу миллат асос ёфта, дар таҳкими саломатии аҳолӣ ва ҳифзи манфиатҳои миллӣ нақши муассир дорад.
Итминони комил дорам, ки кормандони соҳаи тиб бо дарки баланди масъулият ва рисолати касбӣ вазифаи муқаддаси худро ба таври рӯзафзун содиқона иҷро намуда, баҳри таъмини солимии миллат ва пешрафту шукуфоии Ватани маҳбубамон саҳмгузор хоҳанд буд.
Бори дигар ҳамаи табибон, кормандони соҳаи тандурустӣ ва ҳамватанони азизро ба муносибати Рӯзи кормандони соҳаи тиб аз самими қалб табрику шодбош намуда, ба онҳо саломатии бардавом ва рӯзгори хушу осударо таманно дорам.
Иди касбӣ муборак бошад!
