2026-04-16 12:15:18
НАҚШИ ПЕШВОИ МИЛЛАТ МУҲТАРАМ ЭМОМАЛӢ РАҲМОН ДАР РУШДИ СОҲИБИСТИҚЛОЛИИ КИШВАР
(Ба ифтихори 35 - солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон)
Дар ҷаҳони имрӯза, ки низоъҳо ва таҳдидҳои глобалӣ ба оромӣ
ва амнияти башарият таҳдид мекунанд, нақши роҳбарон ва давлатмардоне, ки
пайваста барои ҳифзи сулҳ ва таҳкими ҳамкории созанда дар арсаи байналмилалӣ
кӯшиш менамоянд, хеле бузург арзёбӣ мешавад. Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ –
Пешвои миллат Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, ки дар
тӯли 35 соли соҳибистиқлолии Тоҷикистон ҳамчун меъмори сулҳу ваҳдат дар сатҳи
ҷаҳонӣ эътироф гардидааст.
Ба шарофати сиёсати хирадмандонаи Пешвои миллат, Ҷумҳурии
Тоҷикистон дар даврони соҳибистиқлолӣ ба макони сулҳу суботи минтақавӣ ва
глобалӣ табдил ёфт. Қарорҳои стратегӣ ва ташаббусҳои байналмилалии муҳтарам
Эмомалӣ Раҳмон, аз қабили эълони «Раванди Душанбе» оид ба мубориза бо терроризм
ва экстремизм, ҳамоҳангсозии амният дар минтақа ва ҷаҳониёнро муттаҳид намуданд
ва Тоҷикистонро ба намунаи амалии таҳкими сулҳ ва ҳамкории байналмилалӣ табдил
доданд.
«Раванди Душанбе» ташаббуси байналмилалии Ҷумҳурии
Тоҷикистон мебошад, ки бо мақсади ҳамоҳангсозии талошҳои кишварҳо дар мубориза
бо терроризм ва экстремизм таъсис ёфтааст. Ин раванд дар соли 2018 бо ташаббуси
Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон оғоз ёфт ва то имрӯз
ҳамчун заминаи муҳими ҳамкории бисёрҷониба дар сатҳи байналмилалӣ эътироф
шудааст.
Дар тӯли солҳои охир, тавассути ташаббусҳои байналмилалӣ ва
сиёсати ҳадафмандонаи Президенти мамлакат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, Ҷумҳурии
Тоҷикистон тавонист ҳамкории кишварҳои минтақа ва созмонҳои байналмилалиро
ҷиҳати барқарорсозӣ ва таҳкими сулҳ дар Афғонистон, мубориза бо терроризм ва
экстремизм, пешгирии ҷараёнҳои хатарноки глобалӣ ва тақвияти сулҳ ва ваҳдати
миллӣ тақвият бахшад. Ин иқдомҳо собит менамояд, ки Пешвои миллат муҳтарам
Эмомалӣ Раҳмон дар арсаи байналмилалӣ ҳамчун раҳбари ташаббускор ва сулҳпарвар
шинохта шудааст.
Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ҳамчун дар шароити
душвор ба ҳайси Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб гардид ва тавонист, ки
суботи сиёсӣ ва якпорчагии Тоҷикистонро таъмин кунад. Ӯ бо сиёсати оқилона ва
ҳамоҳангсозии манфиатҳои давлат ва ҷомеа эътимоди мардумро ба роҳбарият тақвият
бахшид.
Имрӯзҳо на танҳо мардуми шарифи Тоҷикистон, балки дар тамоми
кураи замин Президенти маҳбуби башардӯст - муҳтарам Эмомалӣ Раҳмонро чун
бунёдгузори давлати соҳибистиқлол, асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, эҳёгари
арзишҳои миллӣ ва таърихӣ, ҳимоятгари манфиатҳои миллӣ ва халқиятҳои Ҷумҳурии
Тоҷикистон, дар маҷмуъ, чун як нафар фарзанди бонангу номус, фидокор ва
сарсупурдаи ин кишвар мешиносанд ва дӯст медоранд. Президенти Ҷумҳурии
Тоҷикистон Президенти пайвандгар аст.
Ин шахсияти барҷаста бо лаёқати сарварии худодод тавонист
дар марҳилаҳои ҳассостарини таърихи миллат, чун кафили сулҳу субот беш аз як
миллион гурезагонро ба Ватан баргардонида, дилҳои мардуми ин сарзаминро ба ҳам
пайваст. Дар солҳои мушкилтарин аркони давлатдории муосири тоҷиконро таҳким
бахшид ва ҳамзамон давлати навини Тоҷикистонро ба суннатҳои давлатдории
ниёгонамон пайванд дод. Эмомалӣ Раҳмон, чун сарвари дурандешу оқил барои
таъмини рушди босуботи кишвар ва раҳоӣ аз бунбасти коммуникатсионӣ роҳҳо бунёд
карда, минтақаҳои кишварро бо ҳам ва Тоҷикистонро бо ҷаҳон пайваст.
Бояд қайд намуд, ки сиёсати Пешвои муаззами миллатамон
муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар соҳаи иҷтимоӣ ва иқтисод асосан ба беҳбуди зиндагии
мардум равона шудааст. Чунки дар замони роҳбарии Ӯ сатҳи зиндагии аҳолӣ беҳтар
шуд. Инфрасохтор, аз ҷумла роҳҳо, нерӯгоҳҳо ва муассисаҳои таълимӣ ва
тандурустӣ рушд кард. Сатҳи камбизоатӣ коҳиш ёфт. Соҳибкорӣ ва бахусус
соҳибкории хурду миёна рушд ёфт.
Ин дастовардҳо нишон медиҳанд, ки сиёсати Президент танҳо
дар сатҳи идоракунии давлатӣ нест, балки ба зиндагии ҳаррӯзаи мардум ва
эътимоди онҳо ба давлат низ таъсир мерасонад.
Яке аз муҳимтарин дастовардҳои Пешвои миллат ин таҳкими
суботи сиёсӣ ва ваҳдати миллӣ мебошад. Баъд аз ҷанги шаҳрвандӣ Тоҷикистон ба як
кишвари муттаҳид табдил ёфт ва роҳбарӣ бо сиёсати оқилона ва ҳамоҳангсозии
манфиатҳои тамоми қишрҳои ҷомеа ба таври устувор амалӣ гардид.
Инчунин, Президенти мардумии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ
Раҳмон диққати махсус ба эҳёи арзишҳои миллӣ ва фарҳангӣ медиҳад. Ҳифзи урфу
одатҳои миллӣ, дастгирии адабиёт, санъат ва мероси таърихӣ барои устувории
ҳувияти миллии тоҷикон ва тақвияти ҳисси ифтихори миллӣ мусоидат мекунад.
Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аз
бузургтарин абармардони таърих мебошанд, ки на танҳо давлати навини тоҷиконро
дар шароити ниҳоят мураккаб ва фоҷиабори ҷанги таҳмилии дохилӣ, парокандагии
миллӣ, рақобати шадиди геополитикӣ асос гузоштанд, балки дар роҳи эҳё ва ҳифзи
арзишҳои миллӣ − таърих, забони модарӣ, маданият, фарҳанг, фидокориҳои бемисл
нишон доданд. Бо ҷонисориҳои ин фарзанди содиқи ватан мо соҳиби Истиқлоли комил
гардидем.
Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон имрӯз дар
миёни сиёсатмадорони кишварҳои олам мавқеи басо бузург доранд. Чун муҳтарам
Эмомалӣ Раҳмон дар ҷаҳон ҳамчун роҳбари ташаббускор эътироф шудаанд. Пешвои
миллат яке аз нахустин роҳбароне мебошанд, ки дар ҳалли мушкилиҳои обии сайёра
бо ташаббусҳои ҳалталаби худ гомҳои устувор гузоштанд. Боиси ифтихор ва
сарбаландист, ки имрӯз тамоми ҷомеаи ҷаҳон аз ҷумла 153 кишвари аъзои СММ ба
ташаббусҳои кишвари Тоҷикистон бо назари хос нигоҳ мекунанд ва ба ҷонибдории ин
кишвари ташаббускори ҳалли мушкилотҳои умдаи сайёра мавқеи худро нишон додаанд.
Таҷрибаи ҳаётӣ ва хислатҳои накуи Пешвои муаззами миллат дар
таҳкими соҳибихтиёрӣ ва амнияти ҷумҳурӣ, инчунин баланд бардоштани мақому
манзалати он дар арсаи байналмилалӣ шоён мебошад. Миллати тоҷик ба қудрату
тавонмандии давлатсозию давлатдории Сарвари тоҷикон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон
эътимоди комил доранд ва ӯро то абад арзандаи Сарварии тоҷикону Тоҷикистон
медонанд.
Истиқлоли давлатии миллати тоҷик як армуғони бузурги таърихӣ
мебошад, ки туфайли он имрӯз дар сарзамини азизамон – Тоҷикистони биҳиштосо
сулҳу суботи комил фароҳам омада, дар радифи дастовардҳои иқтисодиву сиёсӣ,
арзишҳои ахлоқӣ, маърифатпарварӣ ва ба ин васила, шинохти ҳуввияти миллӣ низ
эҳё гардид.
Соҳаи тандурустии мамлакат дар баробари дигар соҳаҳои кишвар
яке аз самтҳои аввалиндараҷаи сиёсати иҷтимоии Ҳукумати Тоҷикистон ба шумор
рафта, бо дастгирии бевоситаи Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бомаром
рушд кардааст ва имрӯз ба пешравиҳои назаррас ноил гардидааст. Ҳукумати
мамлакат барои таъмин намудани фаъолияти босамари муассисаҳои соҳаи тандурустӣ
ва баланд бардоштани сатҳу сифати хизматрасониҳои тиббӣ ба аҳолӣ тадбирҳои
заруриро амалӣ гардонида истодааст. Дар паёми имсола маоши вазифавии кормандони
соҳаи тандурустӣ, муассисаҳои соҳаи ҳифзи иҷтимоӣ 20 фоиз зиёд карда шавад.
Дар 35 соли соҳибистиқлолӣ, ғайр аз таъмиру таҷдиди
муассисаҳои мавҷудаи соҳаи тандурустӣ, бо истифода аз ҳамаи имкониятҳо бо
дастгирии бевоситаи Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон наздики 4 ҳазор
муассисаи нави тиббӣ бунёд карда ба истифодаи аҳоли супурда шудааст.
Ҳар яки мо бояд шукрона кунем, ки соҳиби Ватани озод ва
давлати соҳибистиқлол ҳастем ва маҳз бо шарофати Истиқлоли давлатӣ ва сиёсати
хирадмандонаву инсонпарваронаи Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон
имрўз ҷомеаи ҷаҳонӣ Тоҷикистонро дар баробари давлатӣ соҳибихтиёр, демокративу
ҳуқуқбунёд ва дунявӣ, ҳамчун давлати ташаббускор дар ҳали мушкилоти инсоният
эътироф намудаанд.
Имрӯзҳо бо шарофати сиёсати хирадмандонаи Асосгузори сулҳу
ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ҷомеаи ҷаҳонӣ Ҷумҳурии
Тоҷикистонро ҳамчун кишвари амнтарини дунё мешиносанд. Мардуми шарии Тоҷикистон
чун анъана ба фарзандони содиқу қаҳрамони худ вафодор боқӣ монда, ҳамаи талошу
заҳматҳои Сарвари оқилу ташаббускори худро қадр менамоянд. Ин аст, ки бо
мақсади арҷгузорӣ ба ҳамаи талошҳои бунёдкоронаву созандаи Пешвои миллат
муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аз ҷониби мақомоти намояндагии мамлакат, ки бозгӯяндагони
иродаи аҳолӣ мебошанд, ба Эмомалӣ Раҳмон унвони олии Қаҳрамони Тоҷикистон,
унвони Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллатро сазовор донистаанд.
Ҷабборзода Умед Убайдулло, директори Коллеҷи тиббии
Ҷумҳуриявӣ
2026-04-15 12:09:55
МАРОСИМИ ҚАБУЛИ ЭЪТИМОДНОМАҲО АЗ САФИРОНИ НАВИ ДАВЛАТҲОИ ХОРИҶӢ
15
апрел дар Қасри миллат Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аз
як гуруҳ
сафирони навтаини давлатҳои хориҷӣ
эътимоднома қабул намуданд.
Зимни
маросим ба Президенти кишвар муҳтарам Эмомалӣ
Раҳмон
сафирони фавқулода ва
мухтори Ҷумҳурии Исломии Покистон Ирфон Аҳмед, Подшоҳии
Арабистони Саудӣ Холид ибни Абдулло Аш-Шамронӣ, Ҷумҳурии Арабии Миср Тамер Фатхӣ Абдуссалом Ҳаммад, Ҷумҳурии Италия Гвидо Де
Санктис, Шоҳигарии Белгия Эрик Де
Майер, Ҷумҳурии Демократии Сотсиалистии Шри
Ланка Фред Сеневиратне, Ҷумҳурии Зимбабве Грей Маронгве, Ҷумҳурии Малӣ Сейду Камиссоко ва Гвинеяи Экваторӣ
Ндонг Айекаба Лусиано Нкого эътимодномаҳои
худро бо паёму дуруд аз
роҳбарияти кишварҳояшон тақдим карданд.
Президенти
кишвар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон зимни суханронӣ
сафирони навро ба муносибати оғози фаъолияти дипломатиашон дар Ҷумҳурии Тоҷикистон табрику таҳният гуфтанд.
Муҳтарам Эмомалӣ
Раҳмон
таъкид доштанд, ки
имсол 9 сентябр мо
35-умин солгарди бузургтарин дастоварди таърихи навини худ
- истиқлоли давлатиамонро ҷашн мегирем ва
афзуданд, ки
тайи ин давра Тоҷикистон сиёсати хориҷии мутавозину мусолиматомез ва созандаро роҳандозӣ намуда, дар асоси усули «дарҳои
кушода» тавонист дар арсаи байналмилалӣ
ҷойгоҳи шоиста касб намояд.
Сарвари
давлат аз робитаҳои фаъоли дипломатӣ
бо 186 кишвари ҷаҳон дар
соҳаҳои гуногун ёдовар шуда, изҳор доштанд, ки
сафирон бо
иқдомот ва тадбирҳои
амалии худ метавонанд ба таҳкиму тавсеаи минбаъдаи ҳамкории миёни кишварҳои мо ҳамаҷониба мусоидат намоянд.
Дар
идомаи сухани худ Президенти кишвар муҳтарам Эмомалӣ
Раҳмон,
оид ба рушду таҳкими робитаҳои дӯстӣ ва
ҳамкории судманди Тоҷикистон бо
кишварҳое,
ки сафиронашон дар
маросим иштирок доштанд, андешаронӣ намуданд.
Изҳори умед карда шуд, ки
талошҳои
пайвастаи сафирон дар ҷодаи рушду такомули робитаҳои гуногунҷанбаи байни Тоҷикистон ва
кишварҳои
онҳо
самараву натиҷаҳои наву нек ба
бор хоҳанд овард.
Дар
хотима Роҳбари давлат муҳтарам Эмомалӣ
Раҳмон
ба сафирони нав
комёбӣ хоста, ба роҳбарони давлатҳои
онҳо
салому паёми гарм ирсол намуданд.
2026-04-14 11:41:26
НАҚШИ САДРИДДИН АЙНӢ ДАР РУШДИ АДАБИЁТИ МУОСИРИ ТОҶИК
(Бахшида ба 148-солагии асосгузори адабиёти муосири тоҷик устод Садриддин Айнӣ)
Садриддин Айнӣ яке аз чеҳраҳои барҷастаи таърихи халқи тоҷик буда, ҳамчун нависанда, олим, шоир ва ҷамъиятшинос шуҳрати ҷаҳонӣ дорад. Ӯ асосгузори адабиёти муосири тоҷик ба ҳисоб рафта, дар бедории фикрӣ ва фарҳангии мардум саҳми бениҳоят калон гузоштааст.
Садриддин Айнӣ соли 1878 дар деҳаи Соктаре, наздикии Бухоро таваллуд шудааст. Падару модараш деҳқонони оддӣ буданд ва зиндагии оилавӣ хеле душвор мегузашт. Бо вуҷуди камбизоатӣ, Айнӣ аз хурдӣ ба дониш шавқу рағбати зиёд дошт.
Ӯ таҳсили ибтидоиро дар мактаби деҳа оғоз карда, баъдан барои идомаи таҳсил ба Бухоро рафт. Дар мадрасаҳои Бухоро илмҳои динӣ, адабиёт, забони форсӣ ва арабиро омӯхт. Дар ҳамин давра ӯ бо асарҳои классикони форсу тоҷик ошно гардид ва муҳаббати ӯ ба адабиёт боз ҳам зиёд шуд.
Зиндагии Айнӣ ба давраи пурташаннуҷи таърихӣ рост омад. Дар он замон аморати Бухоро ҳукмрон буд, ки дар он зулм, ҷаҳолат ва нобаробарӣ зиёд буд. Ин шароит ба тафаккури ӯ таъсири амиқ гузошт.
Ӯ шоҳиди бевоситаи ранҷу азоби мардум буд ва ин ҳолатҳо сабаб шуданд, ки дар эҷодиёташ масъалаҳои иҷтимоӣ ва адолат мавқеи марказӣ гиранд. Баъд аз дигаргуниҳои сиёсӣ, Айнӣ дар сохтмони ҷомеаи нав фаъолона иштирок кард. Фаъолияти эҷодии Садриддин Айнӣ аз аввали асри XX оғоз ёфт. Ӯ дар асарҳои худ ҳаёти воқеии мардумро бо тамоми мушкилоташ нишон додааст.
«Одина» – дар бораи ҳаёти ҷавоне, ки қурбони зулми ҷомеа мегардад
«Дохунда» – яке аз аввалин романҳои тоҷикӣ
«Ятим» – саргузашти кӯдаки бепарастор
«Марги судхӯр» – танқиди сахти истисморгарон
«Ёддоштҳо» – асари таърихӣ ва зиндагинома
Асарҳои Айнӣ бо услуби сода, равшан ва фаҳмо навишта шудаанд. Ӯ кӯшиш мекард, ки адабиётро ба мардум наздик гардонад ва ҳақиқати зиндагиро нишон диҳад. Садриддин Айнӣ на танҳо нависанда, балки олим ва муҳаққиқ низ буд. Ӯ дар омӯзиши таърихи халқи тоҷик ва забони тоҷикӣ корҳои арзишманд анҷом додааст.
Ӯ барои ҳифз ва рушди забони тоҷикӣ мубориза бурд ва дар ташаккули забони адабии муосир нақши муҳим бозид. Инчунин, дар соҳаи маориф фаъолият намуда, барои баланд бардоштани саводнокии мардум саҳм гузошт.
Садриддин Айнӣ ҳамчун асосгузори адабиёти муосири тоҷик эътироф шудааст. Пеш аз ӯ адабиёт бештар хусусияти классикӣ дошт, аммо ӯ ба адабиёт мавзӯъҳои иҷтимоӣ ва воқеӣ ворид кард. Ӯ нишон дод, ки адабиёт метавонад воситаи мубориза барои адолат ва пешрафти ҷомеа бошад. Бо ҳамин сабаб, осори ӯ то имрӯз аҳамияти худро гум накардааст.
Садриддин Айнӣ барои хизматҳои бузурги худ бо унвонҳои баланд қадрдонӣ шудааст. Ӯ яке аз аввалин академикони тоҷик буд ва дар рушди илму фарҳанги миллӣ саҳми бузург гузошт.
Садриддин Айнӣ соли 1954 аз олам даргузашт. Аммо мероси адабӣ ва илмии ӯ то имрӯз зинда аст. Асарҳои ӯ дар мактабҳо ва донишгоҳҳо омӯзонида мешаванд ва барои наслҳои ҷавон манбаи дониш ва ибрат мебошанд.
Ҳаёт ва фаъолияти Садриддин Айнӣ намунаи равшани хизмат ба миллат ва фарҳанг мебошад. Ӯ бо заҳмат, дониш ва истеъдоди худ тавонист дар таърихи тоҷикон ҷойгоҳи баланд пайдо кунад. Осори ӯ мардумро ба дониш, адолат ва инсондӯстӣ даъват мекунад.
Ашурзода Бибиҳоҷара, мудири кафедраи забон ва адабиёти тоҷики Коллеҷи омӯзгории шаҳри Бохтар
2026-04-14 11:33:36
ИСТИҚЛОЛИ ДАВЛАТӢ - КАФОЛАТИ САОДАТУ ХУШБАХТӢ
(Ба истиқболи 35 - солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон)
Баъди
пошхурии собиқ Иттиҳоди Шуравӣ оғози марҳалаи сифатан нави таърихӣ барои
миллати Тоҷик ба даст омад, ки ҳаёти мардуми Тоҷикистонро ба таври куллӣ тағйир
дод.
Ҳодисаҳои
моҳи августи соли 1991 дар пойтахти ҳамонвақтаи ИҶШС - шаҳри Москва, рух додани
табаддулоти давлатӣ бо номи "ГКЧП" (Кумитаи давлатии вазъи фавқулода)
ва шикасти он ҳама ҷумҳуриҳои ҳамонвақтаи ИҶШС- ро водор намуданд, ки масъалаи
истиқлолияти худро бо дарназардошти шикасти воқеии ИҶШС аз нав баррасӣ намоянд.
Ҳамин
тариқ, Изҳороти Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи Истиқлолияти давлатии
Ҷумҳурии Тоҷикистон» дар Иҷлосияи ғайринавбатии Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон
аз 9- уми сентябри соли 1991 қабул гардида, тавассути ин санад Истиқлолияти
давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон эътироф карда шуд.
Санаи
фараҳбахш – 9 сентябри соли 1991 расман Рӯзи Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии
Тоҷикистон эълон гардид. Аз ҳамон вақт то имрӯз ин санаи муборак барои миллати
тоҷик ҷашни муқаддас маҳсуб мешавад. Ин неъмати бузург баробари ба даст
овардан, нуру зиё, меҳру вафо, ободию озодӣ, ҳамфикрию ҳамзистӣ ва осоиштагиву
абадиятро ба мардуми бузурги тоҷик ва Тоҷикистони азиз овардааст. Маънии
Истиқлолиятро Пешвои муаззами миллат, Президенти кишвар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон
хеле дақиқ шарҳ додаанд:
«Истиқлолият
шиносномаи ҳастии давлати комилҳуқуқ ва соҳибихтиёри тоҷикон дар ҷомеаи
ҷаҳонист, ки низоми давлатдорӣ, сиёсати дохилию хориҷӣ, сиёсати иқтисодӣ,
иҷтимоӣ ва фарҳангии хешро мустақилона пеш мебарад».
Аммо
фаромӯш набояд кард, ки замони истиқлол ва хусусан солҳои аввали он барои
давлати навбунёди мо давраи ниҳоят вазнину душвор буд. Дар Тоҷикистон он замон
дар натиҷаи амалҳои ғаразнок ва фитнаи қувваҳои бадхоҳ ҷанги таҳмилии дохилӣ
сар зада, хатари аз байн рафтани давлати ҷавони мо ва пароканда гардидани
миллатамон ҳамчун воқеияти талху даҳшатнок таҳдид мекард. Дар ин давра дар
назди мардуми Тоҷикистон иҷрои вазифаи ниҳоят мушкилу масъулиятноки таърихӣ,
яъне ҳифзи манфиатҳои халқу Ватан ва таъмини амнияти кишварро ба миён гузошт.
Хушбахтона, бо азму иродаи қавии Сарвари давлат мардуми шарифи Тоҷикистон аз
ӯҳдаи иҷрои вазифаҳои мазкур баромаданд. Халқ дар атрофи сиёсати созанда ва
сулҳпарваронаи Пешвои худ муттаҳид гардида, бо саъю талоши ватандӯстонаву ҷонфидоёна
истиқлолияти давлатӣ ва манфиатҳои миллиро ҳифз кард. Маҳз бо иродаи сиёсӣ ва
қаҳрамонии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ
Раҳмон оташи ҷанг дар кишвар хомӯш гашт, Истиқлолияти давлатӣ ҳифз гардид ва
бинои давлатдории миллӣ шакл гирифта, ваҳдати миллӣ, сулҳу субот таъмин гардид.
Миллати тоҷик ҳамчун миллати созанда дар як муддати кӯтоҳ на танҳо мушкилоти
зиёди баъдиҷангиро бартараф карда, сулҳу суботро дар кишвар барқарор сохт,
балки рушду пешрафти мамлакат ва бунёди ҷомеаи солимро таъмин кард.
Тоҷикистон
имрӯз дар фазои сулҳу оромӣ тараққӣ мекунад ва мардум ҳаёти осудаю хушбахтона
доранд. Боиси ифтихору сарфарозист, ки тамоми корҳои бузургу азими созандагиро,
ки то имрӯз бо роҳбарии Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар
кишвари маҳбубамон амалӣ намудем, ба номи мубораку муқаддаси истиқлолият анҷом
додем. Зеро истиқлол барои мардуми мо рамзи пойдории давлат, ҳастии миллат ва
шарафу эътибори Тоҷикистони азизамон мебошад.
Хулоса,
дарки маънои сиёсии Истиқлолият мафҳуми хеле васеъ мебошад. Дар маънои умум,
моҳияту мазмуни истиқлолият дар тамоми муборизаи тулонии ин ё он халқу миллат
барои ба даст овардани озодӣ, барқарор намудани адолати иҷтимоӣ, соҳиб гардидан
ба худшиносӣ, ташаккули ҳиссиёти миллӣ, устувор гардонидани ваҳдат, таъмини
амнияти мардум ва сулҳу осоиштагиро дар мамлакат ифода менамояд. Аз ин рӯ
истиқлол нишони ҳувият, ифтихор, номус, рамзи саодат ва шарти бақои миллат
мебошад. Истиқлоли давлатӣ ба он мусоидат намуд, ки дар ҳаёти сиёсӣ, иқтисодӣ
ва иҷтимоиву фарҳангии кишвар комёбиҳои беназир ба даст оварда шаванд. Дар
баробари ин, истиқлол дар назди миллати тоҷик рисолати бузургеро гузошт, ки
муҳимтарини онҳо ташкили аркони давлати соҳибихтиёри миллӣ, таҳкими сулҳу
субот, таъмини амнияти давлат ва ҷомеа, оғози раванди созандагиву бунёдкориҳо
ва расидан ба сатҳи зиндагии шоистаи мардум мебошад.
Ба
шарофати татбиқи сиёсати созандаю ободкоронаи Асосгузори сулҳу ваҳдати
миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ва заҳмати софдилонаи
мардуми арҷманди кишварамон мо дар зарфи 35 соли соҳибистиқлолӣ дар масири
таъмини рушди сиёсиву иқтисодӣ ва иҷтимоиву фарҳангии мамлакат ба натиҷаҳои
намоён ноил гардидем. Бо вуҷуди мушкилиҳои зиёд, роҳбарияти давлат дар ин давра
барномаи мукаммали ислоҳоти куллии сиёсиро амалӣ намуда, барои рушди иқтисодию
иҷтимоӣ шароити мусоидро фароҳам овард. Соҳаҳои муҳимми иқтисоди кишвар, аз
ҷумла саноату энергетика, сохтмону нақлиёт, кишоварзӣ ва ғайра рушд ёфта, дар
ин самтҳо давлатамон ба дастовардҳои назаррас ноил гардид. Дар соҳаҳои ҳаёти
иҷтимоӣ, илму маориф ва тандурустиву фарҳанг таҳаввулоту ислоҳот ба амал оварда
шуда, инкишофи онҳо таъмин карда шуд. Бо назардошти он, ки ояндаи ҷомеа, идораи
давлатдорӣ, пешрафти миллат, ҳифз ва афзун кардани дастовардҳои истиқлол аз
сатҳи донишу омодагии наврасону ҷавонон вобаста мебошад, таълиму тарбияи
шоистаи насли наврас яке аз ҳадафҳои асосии сиёсати давлату Ҳукумат қарор дода
шудааст.
Давлат
ва ҷомеаи Тоҷикистон дарк кардаанд, ки бунёди ҷомеаи демокративу дунявӣ ва
соҳиб шудан ба мақоми арзанда дар арсаи байналмилалӣ бе рушди сармояи инсонӣ,
яъне бидуни тарбия ва ба воя расонидани насли донишманду соҳибмаърифат ва
ватандӯсту ободгар, инчунин, тайёр кардани кадрҳои баландихтисос ғайриимкон
аст. Аз ин рӯ, ба самти мазкур диққати бештар дода мешавад.
Имрӯзҳо
Тоҷикистон ҳамчун давлати соҳибистиқлолу мустақил ва аъзои комилҳуқуқи СММ дар
арсаи байналхалқӣ мавқеи шоистаи худро ишғол карда, миллати мо ҳамчун миллати
тамаддунсозу соҳибватан ба ҷаҳониён муаррифӣ гардид. Фаромуш набояд кард, ки мо
танҳо бо доштани давлати соҳибистиқлол, Ватани озоду соҳибихтиёр ва ҷомеаи
пешрафтаи мутамаддин метавонем дар ҷаҳони муосир мақоми арзанда дошта бошем ва
ҳамчун миллат соҳибэҳтиром бошем. Дар масири истиқлолият дастовардҳои бузург
хеле зиёданд, вале муҳимаш он аст, ки дар харитаи сиёсии ҷаҳон пайдо шудани
Тоҷикистон ҳамчун давлати соҳибистиқлол, ба узвияти комилҳуқуқи Созмони Миллали
Муттаҳид пазируфта шудани он ва баромади нахустини Роҳбари давлати тоҷикон –
Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аз минбари ин созмон аст. Бинобар ин, мо
бояд ҳамеша аз истиқлолияти давлатӣ ва ваҳдати миллӣ, ки аз ҷумлаи муқаддасоти
ормонии миллати тоҷик мебошанд, шукрона карда, онро чун арзиши бебаҳо ҳифз
намоем.
Дастовардҳои
Ҷумҳурии Тоҷикистон дар зарфи 35 соли Истиқлолият таҳти сарварӣ ва сиёсати
хирадмандонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ
Раҳмон дар рушду нумӯи кишвар беназиранд. Тавре мушоҳида менамоем дар замони
Истиқлолият бо ташаббуси Пешвои миллат ташкил намудани конференсия ва
симпозиумҳои сатҳи баланд бахшида ба эҳёи фарҳанги миллӣ ва гиромидошти таърих
ва фарҳанги миллат ва бузургдошти адибону донишмандони миллат Абуабдуллоҳи
Рӯдакӣ, Абулқосим Фирдавсӣ, Ибни Сино, Носири Хусрав, Ҷалолиддини Румӣ, Камоли
Хуҷандӣ, Мир Сайид Алӣ Ҳамадонӣ, Бобоҷон Ғафуров, Мирзо Турсунзода, Имоми Аъзам
ва таҷлили Наврӯзи байналмилалӣ баргузор гардида, доир ба ҷашнвораҳо як қатор
асарҳои илмӣ ва илмӣ-оммавӣ нашр гардиданд.
Ҳамин
тавр соҳибихтиёрӣ, истиқлолталабӣ арзиши олӣ барои ҳамаи инсонҳо, халқҳо,
миллату давлатҳо мебошад ва барои ба даст овардани ин мақом дар тули асрҳои
гуногун мардуми миллатҳои гуногун миллионҳо нафар муборизаҳо бурдаанд, то ин ки
истиқлолияти комили худро ба даст оваранд. Дар шароити кунунӣ таҳкими
истиқлолият, устувор гардонидани пояҳои давлат ва баланд бардоштани сатҳ ва
сифати зиндагии инсон барои на танҳо мардуми мо, балки тамоми инсоният мазмуни
ҳаётан муҳим пайдо мекунад.
Воқеаҳои
пурошӯби охирҳои асри гузашта моро водор мекунад, ки оид ба масъалаи таъмини
амнияти милливу давлатӣ, нигоҳ доштани оромии авзои ҷомеа, пойдории сулҳу субот
ва ободу зебо гардонидани Ватани маҳбубамон, рӯ ба тараққӣ ниҳодани иқтисодиёт,
саноатикунонии кишвар ва таҳкими истиқлолияту ҳифзи дастовардҳои он андеша
кунем.
Мусаллам
аст, ки дар шароити бисёр мураккабу печидаи ҷаҳони муосир мо танҳо дар сурати
доштани ваҳдату сарҷамъӣ ва саъю талоши ватандӯстонаи тамоми сокинони
кишварамон метавонем истиқлоли Ватани маҳбубамонро ҳимоя кунем, давлати
соҳибихтиёрамонро пешрафта гардонем ва ҳамаи нақшаву ҳадафҳои миллиамонро амалӣ
намуда, миллати хушбахт бошем.
Ҳоло мо
дар арафаи ҷашни муқаддаси 35-солагии Истиқлоли давлатӣ қарор дорем ва аз ин
рӯ, орзу мекунем, ки сулҳу субот дар Тоҷикистони азизамон ҳамеша ҳукмрон ва
амну суботи ҷомеаи фарҳангсолорамон ҷовидону бегазанд бошад!
Орзумандем,
ки нури хуршеди истиқлол то абад сарзамини биҳиштосои моро равшан намояд.
Миллати сарбаланди мо бо роҳбарии Пешвои муаззами худ ба зинаҳои баланди
тараққию пешрафтҳо ноил гардад!
Хоҷазода
Давронҷон, директори Коллеҷи техникию омӯзгории ноҳияи Рӯдакӣ, номзади илмҳои
иқтисодӣ, дотсент
2026-04-14 11:15:47
НАҚШИ ПЕШВОИ МУАЗЗАМИ МИЛЛАТ ДАР БУНЁДИ ДАВЛАТИ МУОСИРИ ТОҶИКОН
(Ба ифтихори 35 - солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон)
Таърихи ҳар як халқу миллат фарзандони фарзонаеро ёд дорад, ки барои ҳифзу
ҳимояи манфиатҳои миллӣ талошу ҷонбозиҳои бемисл нишон додаанд. Тоҷикон низ
мардуми хушбахтанд ва хушбахтии мо тоҷикон дар он аст, ки насибамон чунин
абармарди даврон, Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти
Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон гаштааст.
Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон
муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон замоне ба арсаи сиёсату роҳбарӣ ворид гашт, ки ҷумҳурии
тозаистиқлоламон, баъди пошхўрии давлати абарқудрати Шӯравӣ, бо дассисаҳои
бадхоҳони миллат ва бо ҳидояту дастгирии хоҷагони аҷнабиашон ба кашмакашиҳои
дохилӣ кашида шуда, дар пешорӯи парокандагию нестӣ қарор дошт.
Дар вазъияте, ки аз беҳунарии ҳукумати мусолиҳаи миллӣ истифода карда, марказ
ва ҷануби Тоҷикистонро гурўҳҳои ба ҳам зидди ҷангиёни мусаллаҳ фаро гирифта
буданд ва ҳукумат фалаҷ гардида, дар вартаи ҳалокат қарор дошт, ки садҳо ҳазор
шаҳрванди Тоҷикистон гуреза шуданд.
Парвардигори
оламофар раҳмаш омаду барои оммаи раҳгумзадаи тоҷикон фарзанди фарзонаи миллат
Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ -Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон
муҳтарам Эмомалӣ Раҳмонро ба арсаи сиёсат дар мақоми роҳбарӣ баровард. Дар дилу
ақлу забони бандагонаш андохт, ки танҳо аз дили мардум аз ниҳоди ў ҳамин гуна
роҳбари далеру шуҷоъ зуҳур карда метавонад ва мамлакатро аз вартаи нобудшавӣ
наҷот мебахшад.
Бо амри тақдир дар Иҷлосияи XVI-и Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тољикистон, ки дар шањри
Хуљанди бостонӣ баргузор гардид, аксарияти вакилон Эмомалӣ Раҳмонро Раиси Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон
интихоб намуданд. Хушбахтона, ба шарофати иродаи қавии Эмомалӣ Раҳмон ин хатар
бартараф гардид ва ягонагии Тоҷикистон таъмин карда шуд. Ва ин дастоварди
таърихӣ ва сарнавиштсозест, ки номи ӯ дар таърихи давлатдории миллии тоҷикон
ҳамчун наҷотбахши давлат бо ҳарфҳои заррин ҷовидона сабт гардидааст.
Набояд фаромӯш кард, ки сулҳи тоҷикон бо заҳмати басо сангин ва қимати ҷон ба
даст омадааст. Ҳадафи Сарвари асили мо чун кафили оромиву амнияти мардум ва
давлати соҳибистиқлоли Тоҷикистон қабл аз ҳама, гирифтани пеши роҳи хунрезӣ,
хотима бахшидан ба ҷанги шаҳрвандӣ ва муҳимтар аз ҳама ба даст овардани сулҳи
пойдор буд. Ба Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ -Пешвои миллат, Президенти
Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон як ҷаҳон ақлу заковат, ҳиммату
хирад, ҷасорату диловарӣ лозим омад, ки ин вазифаи сангинро сарбаландона ба
иҷро расонад.
Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон
муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аз ҷумлаи роҳбаронест, ки шахсияти сиёсияш қадам ба
қадам дар пеши назари мардум, ҳамнафас бо ғаму шодии миллат ташаккул ёфта,
ҷойгоҳи воқеан ҳам мардумии худро ба таври табиӣ дарёфтааст. Ҳамон гуна, ки
аҳли як хонадон фарзанди худро, ки дар пеши чашмашон аз як навҷавони навқад ба
як марди бузург табдил шудааст, дуруст мешиносанд ва бо тамоми сифоту сиришти
вай ошноӣ доранд ва ӯро бовар мекунанд.
Шахсан, Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии
Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон низ дар оғӯши ватану миллат ва дар сояи
дуову дастгирии мардум сабзида, ба таври комилан табиӣ мавриди эътирофу
эътибори мардуми худ қарор гирифтааст. Ин аст, ки чеҳраи ӯ чеҳраи табиӣ,
шахсияти ӯ шахсияти воқеӣ ва хидматҳои ӯ хидматҳои бунёдӣ мебошанд.
Барои расидан ба ин мақоми миллию таърихӣ, Роҳбари давлат роҳеро тай намуд, ки
пур аз мушкилот, пур аз печутоб, пур аз хавфу хатар, аммо пур аз ифтихор, пур
аз муҳаббат ва пур аз комёбӣ буд. Ин аст, ки агар касе бихоҳад, то симо,
шахсият ва ҷойгоҳи ӯро назди мардуми тоҷик дарк намояд, бояд пеш аз ҳама роҳи
паймудаи ӯ ва хидматҳои таърихии вайро барои ин мардум дарк кунад.
Таҳлили
ҳамин роҳ ва дарки ҳамин дастовардҳо худ ба худ нишон медиҳад, ки Эмомалӣ
Раҳмон кист ва барои мардум ва давлати Тоҷикистон чӣ ҷойгоҳ ва чӣ арзише дорад,
зеро имрӯз вақте дар бораи роҳи тайшуда ва дастовардҳояш дар марҳалаи
пурпечутоби 35-солагии Истиқлолияти давлатӣ сухан меравад, бешубҳа, симои ин
шахсият пеши назар меояд.
Маҳз ҳамин нигоҳи ҷомеъ ва маҳз таҳлили қадам ба қадам ва зина ба зина ӯ дар
роҳи худшиносӣ ва худогоҳӣ нишон медиҳад, ки чаро Асосгузори сулҳу ваҳдати
миллӣ -Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон
Пешвои дӯстдоштаи миллат аст ва чаро ин мақоми ӯ ҳолати табиӣ ва бисёр устувор
дорад.
Ҳамин тавр, имрӯз бо камоли ифтихор метавон гуфт, ки Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун
кишвари мустақили соҳибихтиёр ҷойгоҳи муносиб ва сазовори худро дар арсаи
байналмилалӣ пайдо кардааст. Ин тантана як ормони ҳазорсолаи миллати тоҷик аст,
ки хушбахтона, таҳти роҳбарии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат,
Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ҷомаи амал пӯшид.
Имрӯз мардуми Тоҷикистон ба Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ -Пешвои миллат,
Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон на ҳамчун ба як роҳбари
оддӣ, балки ҳамчун ба як наҷотбахши давлат, сарҷамъкунандаи миллат, кафили
сулҳу ваҳдат, эҳёгари фарҳанги миллӣ, бунёдгузори мактаби давлатдории муосири
миллӣ ва дар маҷмӯъ, ҳамчун ба як меъмори соҳибфазли давлатдории навини тоҷикон
ва Пешвои эътирофшудаи умумимиллӣ менигарад.
Пас Пешвои миллат будани Эмомалӣ Раҳмон фақат як мансаб ё як унвони ҳуқуқӣ
нест, балки Пешвои миллат будани ӯ як ҷойгоҳ аст, як нақш ва як рисолати
таърихиест, ки ӯ дар шоҳидии тамоми мардум ба ҷой овардааст ва Тоҷикистонро дар
арсаи ҷаҳон ба мардуми олам муаррифӣ намудааст.
Имрӯз ҳамагон шоҳид он мебошем, ки Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба
дастовардҳои пешин қаноат накарда, дар арсаи сиёсати ҷаҳонӣ пешниҳодҳои бемисл
менамоянд. Бо сиёсати хирадмандона ва бобарори фарзанди фарзонаи миллати
тамаддунофари тоҷик, Тоҷикистон аз як давлати аграрӣ ба кишвари саноатию аграрӣ
табдил меёбад.
Бо заҳматҳои шабонарӯзии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат,
Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ватани азизамон, дар
оянда аз бунбасти коммуникатсионӣ баромада ба кишвари транзитӣ мубаддал
мегардад. Бо ба анҷом расидани иншооти аср, НБО – и Роғун ба истиқлолияти
энергетикӣ мерасад, ки ин ба пешрафти тамоми паҳлуҳои хоҷагии халқамон аз он
ҷумла, ба давлатҳои Осиёи Марказӣ шароити мусоид рушд фароҳам меорад.
Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ -Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон
муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бо корнамоиҳои хеш ба қатори симоҳои мондагори таърихи
миллати тоҷик ворид гашта, дар радифи абармардони дунё қарор дорад. Дар таҳкими
пояҳо ва устуворсозии давлатӣ миллии тоҷикон саҳми Сарвари давлат хеле калон
буда, дар арсаи байналмилалӣ мақому манзалати бузургеро соҳиб гаштааст.
Имрӯз, Тоҷикистони соҳибистиқлол бо таҷрибаи сулҳофараш намунаи оламиён гашта,
ба сарзамини рушдёфта табдил меёбад. Беҳуда нест, ки ҷаҳониён таҷрибаи сулҳи
тоҷиконро омўхта, барои ба эътидол овардани манотиқи ноороми сайёра онро
роҳандозӣ менамоянд.
Имрӯз мо бояд шукрона аз он кунем, ки дар кишвари ободу озод, зери ливои сулҳу
ваҳдат ва истиқлолият зиндагии шоиста дорем. Обрӯ ва нуфузи Тоҷикистони
соҳибистиқлол дар арсаи ҷаҳонӣ торафт афзун гашта, кишвари мо ҳамчун сарзамини
ташаббускор ва меҳмоннавоз дар ҷаҳон маълуму машҳур аст. Тоҷикистон сиёсати
дарҳои бозро пеш гирифта, бо тамоми кишварҳои олам риштаҳои дӯстиро барқарор
намудааст.
Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ -Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон
муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон миёни мардуми Тоҷикистон ва тоҷикони ҷаҳон маҳбубияти
хосро сазовор буда, бо унвони «Президенти мардумӣ» мушарраф гаштааст, зеро
миллати тоҷик дар симои Пешвои миллат наҷотбахш, сулҳофар, бунёдкор ва шахсияти
меҳрубону ғамхорро дарёфтааст.
Иматчоев ЗИНАТШО , н. и. и. дотсент., директори Литсейи касбии техникии
нақлиёти автомобилии шаҳри Душанбе