2026-11-12 16:06:09
ПЕШВОИ МИЛЛАТ ВА МАСЪУЛИЯТИ ТАЪРИХИИ МО ДАР РОҲИ ТАҲКИМИ ДАВЛАТДОРИИ МИЛЛӢ
Дар таърихи ҳар як миллату давлат марҳилаҳое ба вуқӯъ меоянд, ки аҳаммияти онҳо аз доираи як воқеаи сиёсӣ фаротар рафта, сарнавишти минбаъдаи давлат, ҷомеа ва наслҳои ояндаро муайян месозанд. Барои миллати тоҷик даврони соҳибистиқлолӣ ва, бахусус, марҳилаи барқарорсозии сохти давлатдорӣ, расидан ба сулҳу ваҳдати миллӣ ва таҳкими пояҳои давлатдории навин чунин давраи сарнавиштсоз ба ҳисоб меравад. Дар ин раванд шахсияти сиёсии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бо рӯйдодҳои муҳимми таърихи навини кишвар пайванди ногусастанӣ дорад.
Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон на танҳо ҳамчун санаи муҳими тақвимӣ, балки ҳамчун фурсати арзёбии сабақҳои таърих, дарки масъулияти роҳбарӣ ва арҷгузорӣ ба ниҳоди президентӣ дар низоми давлатдории миллӣ аҳаммияти хосса дорад. Ин рӯз моро водор месозад, ки ба роҳи тайкардаи Тоҷикистони соҳибистиқлол назар афканда, нақши роҳбарияти давлатро дар ҳифзи истиқлолият, таъмини сулҳу субот, таҳкими ваҳдати миллӣ ва муайян намудани самтҳои стратегии рушди мамлакат амиқтар дарк намоем.
Барои дуруст арзёбӣ намудани моҳияти Рӯзи Президент зарур аст, ки ба воқеаҳои ибтидои солҳои навадуми асри гузашта назар афканем. Тоҷикистон баъди ба даст овардани Истиқлоли давлатӣ ба марҳилаи ниҳоят мураккаби таърихӣ ворид гардид. Ихтилофҳои шадиди сиёсӣ, мухолифатҳои дохилӣ ва ҷанги шаҳрвандӣ сохтори давлатиро ба буҳрони амиқ гирифтор намуда, пояҳои иқтисодӣ ва иҷтимоии мамлакатро заиф гардониданд. Ҳазорон нафар шаҳрвандон аз макони зисти худ маҳрум шуда, қисми зиёди онҳо маҷбур гардиданд, ки тарки Ватан намоянд. Иқтисоди миллӣ рӯ ба таназзул оварда, фаъолияти бисёр муассисаҳои давлатӣ ва соҳаҳои ҳаётан муҳим халалдор гардид. Дар чунин вазъият хатари аз байн рафтани ваҳдати миллӣ, заиф шудани истиқлолият ва халалдор гардидани тамомияти арзии кишвар воқеияти нигаронкунанда буд.
Иҷлосияи XVI Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки 16 ноябри соли 1992 дар Қасри Арбоби шаҳри Хуҷанд ба кори худ оғоз намуд, дар таърихи навини давлатдории тоҷикон мақоми барҷаста дорад. Ин иҷлосия дар шароити ниҳоят мураккаби сиёсӣ баргузор гардида, барои барқарор намудани ҳокимияти давлатӣ, муайян кардани самтҳои минбаъдаи рушди мамлакат ва ҳифзи истиқлолияти миллӣ аҳаммияти ҳалкунанда касб кард. 19 ноябри соли 1992 муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон Раиси Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб гардиданд. Аз ҳамон лаҳза марҳилаи нави давлатсозӣ оғоз ёфта, масъулияти роҳбарии давлат дар шароите ба зиммаи эшон гузошта шуд, ки ҷомеа ба сулҳ, субот, итминон ба оянда ва эҳёи умед ба зиндагии осоишта ниёзи шадид дошт.
Дар чунин шароити тақдирсоз масъалаи наҷоти давлат, барқарор намудани сохти конститутсионӣ, таъмини сулҳу субот ва ҳифзи якпорчагии кишвар ба вазифаи аввалиндараҷаи роҳбарияти нав табдил ёфт. Муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аз рӯзҳои нахустини роҳбарӣ масъалаи ба ҳам овардани неруҳои сиёсӣ, қатъи даргириҳо, оғози музокироти сулҳ ва фароҳам овардани шароити мусоид барои бозгашти гурезаҳо ба Ватанро дар маркази сиёсати давлатӣ қарор доданд.
Дар ин раванд андешаи ҳифзи давлатдории миллӣ ва муттаҳид намудани ҷомеа дар атрофи манфиатҳои умумимиллӣ аҳаммияти аввалиндараҷа пайдо кард. Зеро дар шароити буҳронӣ танҳо бо роҳи барқарор намудани эътимоди байни шаҳрвандон, эҳтироми манфиатҳои умумӣ ва фароҳам овардани заминаҳои ҳамдигарфаҳмӣ метавонист роҳи расидан ба сулҳи пойдор кушода шавад.
Яке аз рӯйдодҳои муҳимтарини таърихи навини Тоҷикистон ба имзо расидани Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ дар Тоҷикистон 27 июни соли 1997 мебошад. Ин санади таърихӣ ба ҷанги шаҳрвандӣ хотима бахшида, барои оғози марҳилаи нави ҳаёти сиёсӣ, иқтисодӣ ва иҷтимоии мамлакат замина фароҳам овард. Раванди сулҳи тоҷикон нишон дод, ки ҳатто ихтилофҳои мураккаби сиёсӣ низ бо роҳи муколама, музокирот, гузаштҳои мутақобила ва дарки манфиатҳои умумимиллӣ метавонанд ҳалли худро пайдо намоянд.
Сулҳ барои Тоҷикистон танҳо қатъи даргириҳои мусаллаҳона набуд. Он маънои барқарор шудани эътимоди мардум, эҳёи муносибатҳои иҷтимоӣ, бозгашти гурезаҳо, барқарор гардидани фаъолияти сохторҳои давлатӣ ва фароҳам омадани шароити мусоид барои рушди мамлакатро дошт. Аз ин рӯ, таҷрибаи сулҳи тоҷикон имрӯз низ ҳамчун яке аз сабақҳои муҳими таърихи давлатдории миллӣ арзиши бузург дорад.
Маҳз дар заминаи ин рӯйдодҳои таърихӣ нақши роҳбарияти сиёсӣ дар таъмини сулҳу ваҳдат, таҳкими пояҳои давлатдорӣ ва муайян намудани самтҳои минбаъдаи рушди кишвар равшантар зоҳир мегардад. Таҷрибаи солҳои аввали истиқлолият моро водор месозад, ки сулҳу суботро ҳамчун арзиши бебаҳо ҳифз намуда, нагузорем, ки ихтилофу тафриқа манфиатҳои умумимиллиро халалдор созанд.
Дар баробари раванди сулҳ, ташаккули заминаҳои ҳуқуқии давлатдории соҳибистиқлол яке аз вазифаҳои муҳимми таърихӣ ба ҳисоб мерафт. Қабули Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон 6 ноябри соли 1994 тавассути раъйпурсии умумихалқӣ дар ин самт рӯйдоди сарнавиштсоз гардид. Конститутсия Тоҷикистонро ҳамчун давлати соҳибихтиёр, демократӣ, ҳуқуқбунёд, дунявӣ ва ягона муайян намуда, асосҳои сохтори конститутсионӣ, низоми мақомоти давлатӣ, ҳуқуқу озодиҳо ва уҳдадориҳои шаҳрвандонро муқаррар кард.
Ин санади олии ҳуқуқӣ барои ташаккули низоми муосири давлатдорӣ, таҳкими қонуният, таъмини волоияти қонун ва рушди муносибатҳои ҷамъиятӣ заминаи устувор гузошт. Маҳз тавассути Конститутсия принсипҳои асосии давлатдории миллӣ муайян гардида, самтҳои фаъолияти мақомоти давлатӣ дар асоси меъёрҳои ҳуқуқӣ ба танзим дароварда шуданд.
Дар ин замина, ташаккул ва таҳкими ниҳоди президентӣ ҳамчун яке аз унсурҳои муҳими низоми конститутсионии Ҷумҳурии Тоҷикистон аҳаммияти махсус касб намуд. 6 ноябри соли 1994 муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар асоси интихоботи умумихалқӣ Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб гардиданд. Ин рӯйдод дар таърихи давлатдории навини тоҷикон марҳилаи муҳимми ташаккули ниҳоди президентӣ ба ҳисоб меравад. Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки ҳамасола 16 ноябр таҷлил мегардад, ба рамзи эҳтиром ба ниҳоди президентӣ, арзишҳои давлатдорӣ ва масъулияти роҳбарӣ табдил ёфтааст.
Моҳияти таҷлили ин сана дар гиромидошти ниҳоди президентӣ, эҳтиром ба арзишҳои конститутсионӣ, дарки масъулияти роҳбарӣ ва омӯзиши сабақҳои таърихи давлатдории миллӣ ифода меёбад. Ниҳоди президентӣ дар низоми сиёсии кишвар яке аз рукнҳои муҳими давлатдорӣ буда, фаъолияти он дар доираи Конститутсия ва қонунгузории амалкунанда муайян карда мешавад.
Маҳз тавассути ташаккули низоми устувори давлатдорӣ, таҳкими сохторҳои конститутсионӣ ва муайян намудани самтҳои стратегии рушд заминаи зарурӣ барои пешрафти минбаъдаи мамлакат фароҳам омад. Дар ин раванд, масъалаи муттаҳидсозии ҷомеа, ҳифзи манфиатҳои миллӣ ва таъмини суботи сиёсӣ ҳамчун омилҳои асосии пешрафти давлат аҳаммияти хосса пайдо намуданд.
Дар марҳилаҳои минбаъдаи рушди мамлакат сиёсати давлатӣ ба таҳкими пояҳои иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва фарҳангии кишвар равона гардид. Пас аз барқарор шудани сулҳу субот зарурати эҳёи иқтисоди миллӣ, бартараф намудани оқибатҳои ҷанги шаҳрвандӣ, барқарорсозии инфрасохтор ва фароҳам овардани шароити мусоид барои зиндагии шоистаи аҳолӣ ба миён омад.
Дар ин раванд муайян гардидани ҳадафҳои стратегии рушди мамлакат аҳаммияти махсус касб кард. Таъмини истиқлолияти энергетикӣ, раҳоӣ аз бунбасти коммуникатсионӣ, таъмини амнияти озуқаворӣ ва саноатикунонии босуръати кишвар ҳамчун самтҳои афзалиятноки сиёсати иқтисодии давлат муайян шуданд. Ин ҳадафҳо барои сафарбар намудани захираҳои миллӣ, ҷалби сармоя, рушди истеҳсолот, бунёди иншооти муҳимми инфрасохторӣ ва тақвияти иқтидори иқтисодии мамлакат замина гузоштанд.
Татбиқи ин ҳадафҳо дар шароити мураккаби иқтисодии ҷаҳонӣ тақозо менамояд, ки истифодаи самараноки захираҳои миллӣ, ҷорӣ намудани технологияҳои муосир, рушди соҳибкорӣ ва баланд бардоштани рақобатпазирии маҳсулоти ватанӣ пайваста дар маркази таваҷҷуҳ қарор дошта бошанд. Дар ин замина, бунёди иншооти энергетикӣ, таҷдиду сохтмони роҳҳои автомобилгард, нақбҳо, пулҳо, корхонаҳои саноатӣ ва дигар иншооти ҳаётан муҳим ҷузъи муҳими раванди рушди мамлакат ба ҳисоб мераванд.
Дар баробари ин, масъалаи таҳкими мавқеи Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ ва пешбурди сиёсати хориҷии мутавозин яке аз самтҳои муҳимми давлатдорӣ маҳсуб меёбад. Дар шароити ҷаҳонишавӣ, тағйирёбии вазъи сиёсиву иқтисодии ҷаҳон ва пайдоиши таҳдидҳои нави минтақавию байналмилалӣ ҳифзи манфиатҳои миллӣ, густариши муносибатҳои дӯстона бо давлатҳои ҷаҳон ва иштироки фаъол дар ҳалли масъалаҳои глобалӣ аҳаммияти рӯзафзун пайдо мекунад.
Тоҷикистон дар ин самт бо ташаббусҳои байналмилалии марбут ба масъалаҳои об, ҳифзи пиряхҳо ва тағйирёбии иқлим таваҷҷуҳи ҷомеаи ҷаҳониро ба мушкилоти муҳими экологӣ ҷалб намудааст. Ташаббусҳои Тоҷикистон дар Созмони Милали Муттаҳид, аз ҷумла эълон гардидани соли 2003 ҳамчун Соли байналмилалии оби тоза, солҳои 2005–2015 ҳамчун Даҳсолаи байналмилалии амал «Об барои ҳаёт», солҳои 2018–2028 ҳамчун Даҳсолаи байналмилалии амал «Об барои рушди устувор» ва соли 2025 ҳамчун Соли байналмилалии ҳифзи пиряхҳо аз ҷумлаи иқдомҳои муҳим дар ин самт мебошанд.
Ин ташаббусҳо нишон медиҳанд, ки Тоҷикистон дар баробари ҳифзи манфиатҳои миллӣ ба таҳкими ҳамкориҳои байналмилалӣ, рушди устувор ва ҳалли мушкилоти умумибашарӣ низ саҳм мегузорад. Ба ин васила, кишвар дар баррасии масъалаҳое, ки ба ояндаи инсоният ва наслҳои минбаъда таъсири бевосита доранд, мавқеи худро ифода менамояд.
Ҷанбаи дигари муҳимми сиёсати давлат таҳкими худшиносии миллӣ, эҳтиром ба таъриху фарҳанг, ҳифзи арзишҳои маънавӣ ва баланд бардоштани ҳисси ватандӯстии шаҳрвандон мебошад. Зеро давлатдорӣ танҳо аз фаъолияти сохторҳои сиёсиву маъмурӣ иборат набуда, пеш аз ҳама ба сатҳи худшиносӣ, маърифати ҳуқуқӣ, фарҳанги сиёсӣ ва масъулияти шаҳрвандии ҷомеа вобаста мебошад.
Миллате, ки таърихи худро мешиносад, забону фарҳанг ва арзишҳои миллии худро эҳтиром мекунад, метавонад дар шароити тағйирёбандаи ҷаҳони муосир ҳувияти миллии худро ҳифз намояд. Аз ин рӯ, таваҷҷуҳ ба омӯзиши таърихи пурифтихори халқи тоҷик, гиромидошти мероси ниёгон, эҳтиром ба забони давлатӣ ва тарбияи насли ҷавон дар рӯҳияи ватандӯстиву худшиносӣ аз вазифаҳои муҳимми ҷомеаи муосир ба ҳисоб меравад.
Дар ин раванд, нақши ҷавонон ҳамчун неруи созанда ва пешбарандаи ҷомеа ниҳоят муҳим аст. Ҷавонон бояд бо донишҳои муосир, ҷаҳонбинии васеъ, маърифати ҳуқуқӣ, тафаккури созанда ва масъулияти баланди шаҳрвандӣ дар рушди давлат саҳм гузоранд. Муҳим аст, ки насли ҷавон арзиши истиқлолият, сулҳу субот ва ваҳдати миллиро дарк намуда, барои ҳифзи ин дастовардҳои таърихӣ омода бошад.
Масъалаи тарбияи кадрҳои соҳибмаърифат, соҳибкасб ва дорои ҷаҳонбинии муосир дар ин раванд мавқеи махсус дорад. Зеро ояндаи ҳар як давлат на танҳо бо захираҳои табиӣ ва имкониятҳои иқтисодӣ, балки бо неруи зеҳнӣ, сатҳи дониш ва қобилияти эҷодии шаҳрвандони он муайян карда мешавад.
Маҳз бо дарназардошти ин воқеият, рушди соҳаи маориф ва илм яке аз самтҳои муҳимми сиёсати иҷтимоии давлат маҳсуб меёбад. Бунёди муассисаҳои таълимӣ, беҳтар намудани заминаи моддию техникии онҳо, ҷорӣ намудани усулҳои муосири таълим, дастгирии омӯзгорону олимон ва фароҳам овардани имкониятҳои мусоид барои таҳсили ҷавонон ба ташаккули ҷомеаи донишбунёд мусоидат менамояд.
Дар шароити рушди босуръати илму техника, рақамикунонии иқтисодиёт ва ворид гардидани технологияҳои нав зарурати омода намудани мутахассисони рақобатпазир боз ҳам бештар мегардад. Омӯзиши илмҳои дақиқу табиатшиносӣ, технологияҳои иттилоотӣ, зеҳни сунъӣ, барномасозӣ, муҳандисӣ ва ихтисосҳои техникӣ бояд ба талаботи замон мутобиқ карда шавад. Зеро маҳз мутахассисони соҳибдонишу соҳибтаҷриба метавонанд дар рушди саноат, энергетика, нақлиёт, сохтмон ва дигар соҳаҳои иқтисоди миллӣ саҳми воқеӣ гузоранд.
Дар ин замина, муассисаҳои таҳсилоти миёнаи касбӣ низ ҳамчун зинаи муҳимми низоми маориф дар омода намудани мутахассисони ҷавобгӯ ба талаботи бозори меҳнат масъулияти баланд доранд. Аз ҷумла, фаъолияти Муассисаи давлатии таълимии «Коллеҷи техникии Донишгоҳи техникии Тоҷикистон ба номи академик М. Осимӣ» ба омода намудани мутахассисони соҳаҳои техникӣ, рушди тафаккури муҳандисӣ, ташаккули малакаҳои амалӣ ва баланд бардоштани сатҳи касбияти ҷавонон равона гардидааст.
Мо, ҳамчун намояндагони соҳаи маориф, бояд дарк намоем, ки саҳми муассисаҳои таълимӣ дар таҳкими давлатдории миллӣ пеш аз ҳама тавассути тарбияи мутахассисони соҳибкасб, ватандӯст, масъулиятшинос ва дорои ҷаҳонбинии васеъ зоҳир мегардад. Ҳар як дарси босифат, ҳар як ташаббуси илмӣ, ҳар як ихтироъ ва ҳар як мутахассиси омодашуда метавонад дар пешрафти ҷомеа нақши муассир гузорад.
Аз ин лиҳоз, таҷлили Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон барои аҳли маориф низ аҳаммияти махсус дорад. Ин сана моро водор месозад, ки дар баробари арҷгузорӣ ба арзишҳои давлатдорӣ, масъулияти касбӣ ва шаҳрвандии худро дар назди насли наврасу ҷавон амиқтар дарк намоем. Вазифаи мо танҳо додани дониш нест, балки тарбияи шахсиятҳои соҳибмаърифат, дорои тафаккури мустақил, эҳтиромгузор ба қонун ва омода ба хизмати содиқона ба Ватан мебошад.
Дар баробари дастовардҳо, ҷаҳони муосир бо мушкилоту таҳдидҳои гуногун, аз ҷумла низоъҳои мусаллаҳона, ифротгароӣ, терроризм, ҷиноятҳои фаромиллӣ, таҳдидҳои иттилоотӣ ва тағйирёбии иқлим рӯ ба рӯ мебошад. Ин вазъият аз ҳар як давлат тақозо менамояд, ки сиёсати оқилона, масъулияти баланди роҳбарӣ ва ҳамкории созандаи ҷомеаро таъмин намояд.
Барои Тоҷикистон, ки роҳи душвори расидан ба сулҳу суботро тай кардааст, ҳифзи ваҳдати миллӣ ва оромии ҷомеа аҳаммияти ҳаётан муҳим дорад. Мо бояд аз сабақҳои таърихӣ хулосаи зарурӣ бароварда, нагузорем, ки тафриқа, бетафовутӣ ва ихтилофҳои сунъӣ ба ҳамдигарфаҳмии ҷомеа таъсири манфӣ расонанд. Эҳтироми қонун, таҳаммулпазирӣ, эҳтироми ҳуқуқу озодиҳои инсон ва масъулияти шаҳрвандӣ бояд асоси муносибатҳои ҷамъиятӣ қарор гиранд.
Дар ин замина, Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун санаи муҳими сиёсӣ моро ба андешаи амиқ дар бораи арзиши истиқлолият, нақши ниҳодҳои конститутсионӣ ва масъулияти ҳар як шаҳрванд дар назди давлату миллат ҳидоят менамояд.
Моҳияти ин рӯзро набояд танҳо дар баргузории чорабиниҳои идона ва ҳамоишҳои сиёсӣ маҳдуд кард. Муҳимтар аз ҳама, он бояд барои омӯзиши таърихи давлатдории миллӣ, таҳкими маърифати ҳуқуқӣ, баланд бардоштани ҳисси ватандӯстӣ ва ташаккули муносибати масъулона ба ояндаи мамлакат замина гузорад.
Дарки дурусти нақши Президент дар низоми давлатдорӣ ҳамзамон маънои дарки масъулияти конститутсионӣ, эҳтиром ба қонун ва зарурати иштироки фаъолонаи шаҳрвандон дар ҳаёти ҷомеаро дорад. Зеро давлатдории устувор танҳо дар натиҷаи фаъолияти ҳамоҳанг ва масъулиятноки ҳамаи ниҳодҳо ва шаҳрвандон ташаккул меёбад.
Имрӯз, ки Тоҷикистон ба марҳилаи нави рушди худ ворид гардидааст, масъалаи ҳифзи дастовардҳои истиқлолият ва фароҳам овардани заминаҳои мусоид барои ояндаи наслҳои ҷавон аҳаммияти хосса пайдо мекунад. Барои расидан ба ин ҳадафҳо зарур аст, ки ҳар як шаҳрванд дар доираи касбу фаъолияти худ масъулиятшинос бошад, ба донишомӯзӣ ва меҳнати созанда арҷ гузорад, манфиатҳои давлату миллатро эҳтиром намояд ва дар ободонии Ватан саҳм гузорад.
Боиси таъкид аст, ки давлатдорӣ раванди доимии созандагӣ буда, таҳкими он аз фаъолияти ҳаррӯза, эҳтироми арзишҳои миллӣ, риояи меъёрҳои ҳуқуқӣ ва масъулияти шаҳрвандон вобастагии калон дорад. Истиқлолият танҳо бо эълони соҳибихтиёрӣ ҳифз намегардад, балки тавассути рушди иқтисодӣ, таҳкими иқтидори мудофиавӣ, боло бурдани сатҳи маърифати ҷомеа, рушди илму маориф ва таъмини суботи сиёсӣ устувор мегардад.
Аз ин рӯ, ҳар як сокини мамлакат, новобаста аз касбу вазифа, бояд худро дар назди сарнавишти давлат ва ояндаи миллат масъул шуморад. Ин масъулият дар меҳнати софдилона, муносибати ҷиддӣ ба вазифа, эҳтиром ба арзишҳои миллӣ, тарбияи насли оянда ва саҳмгузорӣ дар рушди ҷомеа таҷассум меёбад.
Дар маҷмӯъ, Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон моро ба гиромидошти таърихи давлатдории навини кишвар, омӯзиши сабақҳои солҳои душвори истиқлолият, арҷгузорӣ ба сулҳу ваҳдати миллӣ ва дарки масъулияти таърихӣ дар назди ояндаи Ватан раҳнамоӣ мекунад. Ин сана имконият медиҳад, ки мо ба роҳи тайкардаи мамлакат назар афканда, дастовардҳо ва вазифаҳои дарпешистодаро воқеъбинона арзёбӣ намоем.
Мо бояд сулҳу субот, ваҳдати миллӣ ва истиқлолияти давлатиро ҳамчун арзишҳои бебаҳои миллӣ ҳифз намуда, барои таҳкими минбаъдаи пояҳои давлатдорӣ тамоми неру ва имкониятҳои худро сафарбар созем. Зеро ояндаи дурахшони Тоҷикистон аз масъулият, дониш, меҳнати созанда ва садоқати ҳар яки мо ба Ватани азизамон вобаста мебошад.
Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон пеш аз ҳама рамзи эҳтиром ба ниҳоди президентӣ, арзишҳои давлатдории миллӣ ва масъулияти шаҳрвандӣ дар назди сарнавишти Тоҷикистони соҳибистиқлол мебошад.
Бо чунин дарки масъулияти таърихӣ ва эҳсоси баланди ватандӯстӣ мо бояд дар роҳи таҳкими истиқлолияти давлатӣ, ваҳдати миллӣ, рушди илму маориф ва ободии Тоҷикистони азиз саҳми арзандаи худро гузорем.
Низомзода Зокирҷон Мукарам, директори МДТ Коллеҷи техникии ДТТ ба номи академик М. Осимӣ
2026-11-12 15:54:21
ПАРЧАМИ ДАВЛАТӢ - РАМЗИ НАНГУ НОМУС, ИФТИХОРИ МИЛЛӢ ВА СОҲИБИСТИҚЛОЛИИ ТОҶИКИСТОН
Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун рамзи муқаддаси давлатдорӣ, соҳибистиқлолӣ, ваҳдати миллӣ ва сарбаландии миллати тоҷик дар қалби ҳар як фарди ватандӯст ҷойгоҳи хосса дорад. Он таҷассумгари таъриху фарҳанги куҳанбунёд, орзуву ормонҳои миллӣ, нангу номус ва ояндаи дурахшони Тоҷикистони соҳибистиқлол мебошад.
Парчами давлатӣ на танҳо рамзи расмии давлат, балки пайвандгари наслҳо, таҷассумгари ҳувияти миллӣ ва нишонаи садоқати ҳар як шаҳрванди кишвар ба Ватан маҳсуб меёбад. Рангҳои он ҳар кадом маънои амиқи таърихию рамзӣ дошта, моро ба дӯст доштани сарзамини аҷдодӣ, ҳифзи арзишҳои миллӣ, таҳкими сулҳу субот ва ободонии Тоҷикистони азиз ҳидоят менамоянд.
Бо мақсади сазовор таҷлил намудани Рӯзи Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар муассисаи давлатии таълимии Коллеҷи омори шаҳри Ваҳдат нақшаи чорабиниҳои махсус таҳия ва тасдиқ гардида, татбиқи он бо фарогирии омӯзгорон, кормандон ва донишҷӯён роҳандозӣ шудааст.
Тибқи нақшаи мазкур, дар муассиса як қатор чорабиниҳои сиёсӣ, фарҳангӣ, маърифатӣ ва варзишӣ баргузор гардида истодаанд. Аз ҷумла, озмуни «Иншои беҳтарин» дар мавзӯи Парчами давлатӣ, қироати беҳтарин шеърҳо дар васфи Парчами миллӣ, ки ба баланд бардоштани ҳисси ватандӯстӣ, худшиносии миллӣ ва эҳтироми муқаддасоти давлатӣ равона гардидаанд.
Ҳамзамон, бо мақсади тарғиби тарзи ҳаёти солим ва таҳкими дӯстиву рафоқат миёни ҷавонон мусобиқаҳои гуногуни варзишӣ аз қабили футбол, волейбол, шоҳмот ва тенниси рӯи миз байни донишҷӯён ва омӯзгорон баргузор шуда истодаанд.
Дар баробари ин, аз ҷониби кафедраҳои муассиса мизҳои мудаввар, семинарҳои илмӣ ва конфронсҳои илмӣ-маърифатӣ дар мавзуи таърихи пайдоиш, мақому манзалат ва аҳаммияти Парчами давлатӣ дар таҳкими давлатдории миллӣ ташкил ва гузаронида мешаванд.
Яке аз иқдомҳои муҳими ҷашнӣ баргузории озмуни «Беҳтарин рӯзномаи деворӣ» бахшида ба Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон байни факултетҳо ва шуъбаи таҳсилоти ибтидоии касбӣ (ШТИК) мебошад. Инчунин, гузашти паради осоишта бо иштироки донишҷӯён ба нақша гирифта шудааст, ки рамзи эҳтиром ба муқаддасоти миллӣ, сулҳу оромӣ ва ваҳдати ҷомеа хоҳад буд.
Бо ташаббус ва дастгирии роҳбари муассиса, номзади илмҳои иқтисодӣ, дотсент Зоирзода Исломбек Сангмаҳмад, бинои муассисаи давлатии таълимии Коллеҷи омори шаҳри Ваҳдат бо парчамҳои давлатӣ ва баннерҳои тарғиботию ҷашнӣ оро дода шудааст. Ин иқдом ба муҳити муассиса ҳусни тоза бахшида, фазои идона ва эҳсоси баланди ифтихори миллиро дар қалби омӯзгорону донишҷӯён тақвият мебахшад.
Қобили зикр аст, ки рафти иҷрои нақшаи чорабиниҳои ҷашнӣ зери назорати доимии шуъбаи тарбия қарор дошта, ҷиҳати дар сатҳи баланди ташкилию маърифатӣ баргузор намудани тамоми чорабиниҳо тадбирҳои зарурӣ андешида мешаванд.
Мо, омӯзгорон ва кормандони соҳаи маориф, вазифадорем, ки дар замири насли ҷавон эҳтиром ба муқаддасоти миллӣ, ҳисси баланди ватандӯстӣ, худшиносию худогоҳии миллӣ ва масъулияти шаҳрвандиро тарбия намоем. Зеро эҳтиром ба Парчами давлатӣ эҳтиром ба Ватан, миллат, таърих ва давлатдории соҳибистиқлоли тоҷикон мебошад.
Бигзор Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамеша парафшон, фазои Ватани азизамон ободу осуда, сулҳу субот пойдор ва ваҳдати миллӣ ҷовидон бошад!
Парчами мо - ифтихори мо,
Парчами мо - ҳастии мо,
Парчами мо - рамзи ваҳдату ягонагии миллати тоҷик!
Шарипов Файзиддин, муовини директори оид ба корҳои тарбиявии Коллеҷи омори шаҳри Ваҳдат
2026-11-12 09:45:48
ИШТИРОК ДАР ҶАЛАСАИ ШУРОИ АМНИЯТИ ДАСТҶАМЪИИ СОЗМОНИ АҲДНОМАИ АМНИЯТИ ДАСТҶАМЪӢ
11 ноябр Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар шаҳри Москва дар ҷаласаи Шурои амнияти дастҷамъии Созмони Аҳдномаи амнияти дастҷамъӣ иштирок ва суханронӣ намуданд.
“Умедворем, ки Эъломияи Шурои амнияти дастҷамъии Созмони
Аҳдномаи амнияти дастҷамъӣ, ки имрӯз қабул мегардад, ба истифодаи пурраи
имкониятҳои Созмон мусоидат хоҳад кард”, - изҳор доштанд муҳтарам Эмомалӣ
Раҳмон.
Сарвари давлати мо қабули Изҳороти Шурои амнияти дастҷамъӣ
оид ба тақвияти ҳамкорӣ ва ҳамоҳангсозии талошҳо барои мубориза бо терроризмро
дастгирӣ намуданд.
Аҳамияти баланди рушди ҳамкории байнипарлумонӣ дар доираи
Созмони Аҳдномаи амнияти дастҷамъӣ таъкид гардид.
Рушди ҳамкории низомию техникӣ ва низомию иқтисодӣ зарур
дониста шуд.
Президенти кишвари мо изҳор доштанд, ки дар давоми
раёсатамон дар Созмон, мо ният дорем, ки талошҳои худро ба тақвияти минбаъдаи
амнияти минтақавӣ бар асоси шиори раёсат - “Амнияти дастҷамъӣ: таҳкими марзҳо,
суботи минтақавӣ, масъулияти муштарак” равона созем.
Сарвари давлати мо афзалиятҳои асосии раёсати Тоҷикистон дар
СААД-ро номбар намуда, таъкид доштанд, ки ба татбиқи амалии қарорҳои қабулшуда,
тақвияти ҳамкорӣ миёни ниҳодҳои дахлдор ва баланд бардоштани омодагии Созмон
барои вокуниши фаврӣ ба таҳдидҳои пайдошаванда таваҷҷуҳи махсус зоҳир карда
мешавад.
"Тоҷикистон бар ин бовар аст, ки тақвияти СААД бояд бар
асоси эътимоди мутақобила, ба назар гирифтани манфиатҳои кишварҳои аъзо ва
иҷрои пайвастаи ӯҳдадориҳои қабулшуда сурат бигирад", - изҳор доштанд
Сарвари давлати мо муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон.
Изҳори бовар карда шуд, ки тавассути талошҳои муштарак
самаранокии Созмонро метавон афзоиш дод ва нақши онро дар таъмини сулҳу субот
дар минтақа тақвият дод.
Сарвари давлати мо, ҳамчунин инчунин изҳор доштанд, ки дар
давраи раёсати худ мо ба баргузории чорабиниҳо бахшида ба 25-солагии таъсиси
Созмони Аҳдномаи Амнияти Дастаҷамъӣ ва 35-умин солгарди имзои Аҳдномаи Амнияти
Дастаҷамъӣ аҳамияти хос хоҳем дод.
Дар фароварди сухан муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон таъкид намуданд,
ки Ҷумҳурии Тоҷикистон барои ҳамкории созанда бо ҳамаи кишварҳои аъзо омода аст
ва хоҳони ҳамдастӣ ва дастгирии амалӣ дар татбиқи афзалиятҳои пешниҳодшуда
мебошад.
Ёдовар мешавем, ки раёсат дар СААД дар соли 2027 аз Русия ба
Тоҷикистон мегузарад.
2026-11-12 09:41:38
ПЕШВОИ МИЛЛАТ-ҲАДЯИ ХУДОВАНД БАРОИ МИЛЛАТИ ТОҶИК
«Мо дар Узбекистон Эмомалӣ Раҳмонро ҳамчун ходими намоёни давлатӣ ва роҳбари таҷрибадоре, ки худро саропо ба хизмати халқу мамлакаташ бахшидааст, мешиносем. Тоҷикистон зери роҳбарии хирадмандонаи Пешвои тоҷикон дар бунёди давлатдорӣ ва сохти иҷтимоӣ ба дастовардҳои калон ноил гардид. Сатҳ ва сифати зиндагии мардум ба таври назаррас боло рафта, нуфузи давлат дар арсаи байналмилалӣ пайваста таҳким меёбад».
Президенти Ҷумҳурии Узбекистон, муҳтарам Шавкат Мирзиёев
Дар саҳифаҳои таърихи инсоният миллатҳое ҳастанд, ки дар марҳилаҳои ҳассосу тақдирсоз ба шарофати фарзандони барӯманди худ аз вартаи нобудӣ раҳо ёфта, ба сӯи рушду тараққиёт қадам гузоштаанд. Таърихи миллати тоҷик низ аз чунин шахсиятҳои бузург саршор аст. Дар даврони соҳибистиқлолии Ҷумҳурии Тоҷикистон шахсияте зуҳур намуд, ки тавонист миллатро аз гирдоби ҷанги шаҳрвандӣ наҷот бахшида, пояҳои давлатдории миллиро устувор намояд. Ин шахсияти барҷаста Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон мебошанд.
Ҳар миллат дар лаҳзаҳои ҳассоси таърихӣ ба роҳбаре ниёз дорад, ки бо хирад, иродаи қавӣ, масъулияти баланд ва муҳаббати самимӣ ба Ватан сарнавишти онро тағйир диҳад. Вақте Тоҷикистон дар солҳои аввали истиқлолият ба гирдоби низоъҳои сиёсӣ ва ҷанги шаҳрвандӣ кашида шуда буд, аксарият ба ояндаи давлат бовар надоштанд. Маҳз дар ҳамин шароити мураккаб Пешвои миллат бо азму иродаи матин ба майдони сиёсат ворид гардида, рисолати бузурги таърихии худро барои наҷоти миллат оғоз намуданд.Аз ин рӯ, метавон бо ифтихор гуфт, ки Пешвои миллат барои мардуми тоҷик ҳадяи Худованд мебошанд, зеро хизматҳои беназири эшон дар роҳи ҳифзи истиқлолият, барқарории сулҳу ваҳдат, эҳёи давлатдории миллӣ ва рушди Тоҷикистон арзиши таърихӣ доранд.
Соли 1991 Ҷумҳурии Тоҷикистон Истиқлоли давлатии худро ба даст овард. Ин рӯйдод орзуи ҳазорсолаи миллати тоҷикро амалӣ гардонд. Аммо соҳибистиқлол гардидани кишвар бо мушкилоти зиёде ҳамроҳ буд. Низоми иқтисодӣ суст гардид, сохторҳои давлатӣ таҷрибаи кофӣ надоштанд ва гурӯҳҳои гуногуни сиёсӣ барои ба даст овардани қудрат мубориза мебурданд. Натиҷаи чунин вазъ оғози ҷанги шаҳрвандӣ гардид, ки ба кишвар талафоти бузурги ҷонӣ ва молӣ расонд. Ҳазорон нафар ҷони худро аз даст доданд, садҳо ҳазор нафар муҳоҷир ва гуреза шуданд, иқтисодиёт фалаҷ гардид ва хатари аз байн рафтани давлатдории тоҷикон ба миён омад. Дар чунин шароити ҳассос миллат ба роҳбаре эҳтиёҷ дошт, ки тавонад мардумро муттаҳид намуда, давлатро аз нобудшавӣ наҷот диҳад. Ин масъулияти бузургро Эмомалӣ Раҳмон ба дӯш гирифтанд.
Иҷлосияи XVI Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки моҳи ноябри соли 1992 дар шаҳри Хуҷанд баргузор гардид, дар таърихи давлатдории навини тоҷикон аҳамияти сарнавиштсоз дорад. Дар ҳамин иҷлосия Эмомалӣ Раҳмон Раиси Шӯрои Олӣ интихоб гардиданд. Дар нахустин суханрониҳои худ роҳбари ҷавон таъкид намуданд, ки тамоми фаъолияти худро барои барқарор намудани сулҳ ва оромӣ равона хоҳанд кард. Суханони машҳури «Ман ба шумо сулҳ меорам» ба рамзи умеди мардум табдил ёфтанд. Маҳз аз ҳамин лаҳза марҳилаи нави таърихи Тоҷикистон оғоз гардид. Эмомалӣ Раҳмон ба ҳайси роҳбари давлат масъулияти тақдири миллатро ба зимма гирифта, барои наҷоти кишвар муборизаи шабонарӯзӣ оғоз намуданд.
Барқарории сулҳ яке аз бузургтарин хизматҳои таърихии Пешвои миллат мебошад. Барои расидан ба сулҳ Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бо хатарҳои зиёд рӯ ба рӯ шуданд. Он кас ба минтақаҳои ноором сафар карда, бо намояндагони гурӯҳҳои мухталиф мулоқот менамуданд ва барои муттаҳид сохтани мардум кӯшиш мекарданд. Гуфтушунидҳои сулҳ солҳои зиёд идома ёфтанд. Дар ин раванд Пешвои миллат аз худ матонат, сабру таҳаммул ва хирадмандии сиёсӣ нишон доданд. Ниҳоят 27 июни соли 1997 Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ ба имзо расид. Ин рӯйдод на танҳо ба ҷанги шаҳрвандӣ хотима бахшид, балки заминаи рушди минбаъдаи давлатро низ фароҳам овард. Имрӯз таҷрибаи сулҳи тоҷикон ҳамчун намунаи муваффақи ҳалли низоъ дар ҷаҳон омӯхта мешавад.
Пас аз барқарории сулҳ вазифаи муҳими дигар таҳкими ваҳдати миллӣ буд. Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон хуб дарк мекарданд, ки бе ваҳдат пешрафти ҷомеа ғайриимкон аст. Аз ҳамин сабаб сиёсати муттаҳидсозии мардум яке аз самтҳои асосии фаъолияти давлат гардид. Дар натиҷаи ин сиёсат ҳисси ватандӯстӣ, худшиносии миллӣ ва эҳтиром ба арзишҳои миллӣ тақвият ёфт. Мардуми кишвар сарфи назар аз мансубияти миллӣ, динӣ ва минтақавӣ дар фазои дӯстиву ҳамдигарфаҳмӣ зиндагӣ мекунанд. Имрӯз ваҳдати миллӣ ҳамчун дастоварди муқаддаси даврони истиқлолият эътироф гардидааст ва дар ин дастовард саҳми Пешвои миллат бениҳоят бузург мебошад.
Яке аз хизматҳои таърихии Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон эҳёи арзишҳои давлатдории миллӣ мебошад. Бо ташаббуси эшон омӯзиши таърихи халқи тоҷик густариш ёфт ва осори ниёгон ба мардум муаррифӣ гардид. Ба арзишҳои миллӣ, забони давлатӣ, фарҳанги миллӣ ва мероси таърихӣ таваҷҷуҳи хосса зоҳир карда шуд. Ҷашнҳои таърихии миллат, аз ҷумла 1100-солагии давлати Сомониён, бузургдошти шахсиятҳои маъруфи таърихӣ ва эҳёи анъанаҳои миллӣ барои таҳкими худшиносии миллӣ нақши муҳим бозиданд. Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон пайваста таъкид менамоянд, ки миллате, ки таърихи худро намедонад, ояндаи дурахшон дошта наметавонад.
Баъди ба даст овардани сулҳ масъалаи муҳимтарин эҳёи иқтисодиёти кишвар буд. Ҷумҳурии Тоҷикистон дар солҳои ҷанг зарари бузурги иқтисодӣ дида буд. Корхонаҳо фаъолият намекарданд, сатҳи зиндагии мардум паст гардида буд ва бекорӣ афзоиш ёфта буд.Таҳти роҳбарии Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон барномаҳои рушди иқтисодӣ таҳия гардида, ислоҳоти муҳим амалӣ шуданд. Дар натиҷа иқтисодиёти миллӣ тадриҷан рушд ёфт ва шароити зиндагии мардум беҳтар гардид. Дар даврони истиқлолият садҳо корхонаҳои нави саноатӣ сохта шуда, истеҳсолоти ватанӣ рушд кард. Имрӯз Ҷумҳурии Тоҷикистон роҳи саноатикунонии босуръатро пеш гирифтааст ва ин яке аз ҳадафҳои стратегии давлат ба ҳисоб меравад.
Яке аз дастовардҳои муҳими даврони роҳбарии Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон сохтмони роҳҳо, нақбҳо ва пулҳои замонавӣ мебошад.Дар гузашта баъзе минтақаҳои кишвар аз ҳамдигар ҷудо буданд ва рафтуомад байни онҳо мушкил буд. Имрӯз ба шарофати сохтмони роҳҳои байналмилалӣ ва нақбҳои муҳташам Тоҷикистон аз бунбасти коммуникатсионӣ раҳо гардид. Роҳҳои Душанбе-Хуҷанд, Душанбе-Кӯлоб, Душанбе-Қулма ва дигар шоҳроҳҳо барои рушди иқтисодӣ ва иҷтимоии кишвар аҳамияти бузург доранд.
Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон истиқлолияти энергетикиро яке аз ҳадафҳои асосии давлат муайян намуданд. Дар натиҷа даҳҳо неругоҳҳои барқи обӣ сохта ва таҷдид гардиданд. Имрӯз Ҷумҳурии Тоҷикистон ба яке аз кишварҳои дорои имкониятҳои бузурги гидроэнергетикӣ табдил ёфтааст. Татбиқи лоиҳаҳои энергетикӣ барои рушди иқтисодиёт ва баланд бардоштани сатҳи зиндагии мардум мусоидат менамояд.
Таҳсилоти ибтидоӣ ва миёнаи касбӣ яке аз соҳаи афзалиятноки сиёсати давлатии Тоҷикистон мебошад.Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон борҳо таъкид намудаанд, ки рушди давлат аз сатҳи маърифати мардум вобаста аст. Дар даврони истиқлолият ҳазорҳо муассисаҳои таълимӣ сохта ва азнавсозӣ шуданд. Даҳо Коллеҷҳо ва литсейҳои нав таъсис ёфтанд. Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи бораи таҳсилоти миёнаи касбӣ» қабул гардида, шароити таълим беҳтар шуд. Барои ҷавонони соҳибистеъдод Стипендияи президентӣ таъсис дода шуда, ҳазорон нафар имкони таҳсил дар муассисаҳои бонуфузи дохил ва хориҷи кишварро пайдо карданд.
Ҷавонон ҳамчун неруи асосии пешбарандаи ҷомеа ҳамеша мавриди дастгирии Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон қарор доранд. Бо ташаббуси Президенти кишвар барномаҳои гуногуни давлатӣ барои ҷавонон қабул гардидаанд. Сохтмони варзишгоҳҳо, марказҳои ҷавонон, рушди илм ва технологияҳои муосир барои ташаккули насли босавод ва ватандӯст мусоидат менамояд. Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ҷавононро ояндаи давлат ва миллат дониста, онҳоро ба омӯзиши илм, забонҳои хориҷӣ ва технологияҳои муосир ҳидоят менамоянд.
Дар сиёсати давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон масъалаи баланд бардоштани мақоми занон ҷойгоҳи махсус дорад. Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон пайваста таъкид менамоянд, ки занон неруи бузурги ҷомеа мебошанд. Имрӯз ҳазорон занон дар мақомоти давлатӣ, муассисаҳои таълимӣ, соҳаи тандурустӣ ва дигар самтҳо фаъолият мекунанд. Барномаҳои махсус барои дастгирии занони соҳибкор низ амалӣ мегарданд.
Бо шарофати сиёсати хориҷии мутавозин ва хирадмандонаи Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон Ҷумҳурии Тоҷикистон дар ҷомеаи ҷаҳонӣ мавқеи шоиста касб намудааст. Имрӯз Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун кишвари ташаббускор дар масъалаҳои об, иқлим ва ҳифзи пиряхҳо шинохта шудааст. Пешниҳодҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон дар доираи Созмони Милали Муттаҳид аз ҷониби ҷомеаи ҷаҳонӣ дастгирӣ ёфтаанд. Ин ташаббусҳо обрӯ ва нуфузи Тоҷикистонро дар сатҳи байналмилалӣ баланд бардоштанд.
Фарҳанг оинаи миллат мебошад. Бо ташаббуси Сарвари давлат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон барои ҳифз ва рушди фарҳанги миллӣ тадбирҳои муҳим амалӣ шуданд. Осори бузургони миллат нашр гардида, театрҳо, китобхонаҳо ва марказҳои фарҳангӣ рушд карданд. Ҷашнҳои миллӣ бо шукӯҳу шаҳомати хос таҷлил мегарданд. Ин тадбирҳо барои таҳкими худшиносии миллӣ ва эҳтиром ба арзишҳои фарҳангӣ мусоидат менамоянд.
Хулоса, имрӯз бо итминони комил метавон гуфт, ки Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон барои миллати тоҷик шахсияти нодир ва ҳадяи Худованд мебошанд. Дар замоне, ки Ҷумҳурии Тоҷикистон ба хатари аз байн рафтани давлатдорӣ рӯ ба рӯ буд, маҳз бо талошҳои шабонарӯзӣ, ҷасорат, хирадмандӣ ва муҳаббати беандоза ба Ватан тавонистанд давлатро аз вартаи нобудӣ наҷот бахшанд. Сулҳу субот, ваҳдати миллӣ, эҳёи давлатдорӣ, рушди иқтисодиёт, пешрафти маориф, таҳкими нуфузи байналмилалӣ ва баланд гардидани сатҳи зиндагии мардум ҳама самараи сиёсати созанда ва бунёдкоронаи Пешвои миллат мебошанд. Аз ин рӯ, ҳар як шаҳрванди Тоҷикистон бояд дастовардҳои истиқлолият ва ваҳдати миллиро ҳамчун неъмати бузург ҳифз намуда, дар роҳи ободии Ватан ва пешрафти ҷомеа саҳми арзандаи худро гузорад.
Тоҳир ОДИЛОВ, вакили Маҷлиси вакилони халқи ноҳияи Рӯдакӣ, муовини директор оид ба илм ва робитаҳои хориҷии Коллеҷи техникию омӯзгории ноҳияи Рӯдакӣ
2026-11-11 11:17:30
ҶИЛДИ СЕЮМИ КИТОБИ «АБАРМАРДИ ТАЪРИХСОЗ»-И АКАДЕМИК ФАРҲОД РАҲИМӢ БА НАШР РАСИД
Дар арафаи таҷлили Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ҷилди сеюми китоби «Абармарди таърихсоз»-и Раиси Кумита оид ба таҳсилоти ибтидоӣ ва миёнаи касбии назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон академик Фарҳод Раҳимӣ ба нашр расид.
Китоби мазкур идомаи силсилаи маҷмӯаи мақолаҳо буда, дар он маводи гуногуни таҳлиливу илмӣ ва публитсистӣ гирд оварда шудаанд, ки ба инъикоси фаъолияти давлатдорӣ, ташаббусҳои созанда, хизматҳои таърихӣ ва нақши Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар рушди давлатдории миллӣ, таҳкими истиқлолияти давлатӣ ва пешрафти соҳаҳои гуногуни ҳаёти ҷомеа бахшида шудаанд.
Маҷмӯа бо се забон - тоҷикӣ, русӣ ва англисӣ таълиф гардида, ин иқдом имкон медиҳад, ки муҳтавои китоб барои доираи васеи хонандагони хориҷӣ дастрас гардида, маълумот оид ба таърихи давлатдории муосири Тоҷикистон, дастовардҳо ва ташаббусҳои роҳбарияти давлат дар сатҳи байналмилалӣ муаррифӣ карда шавад.
Дар маҷмӯа масъалаҳои гуногуни таърихи давлатдории муосири Тоҷикистон, раванди таҳкими истиқлолияти давлатӣ, таъмини сулҳу субот ва ваҳдати миллӣ, рушди иқтисодиву иҷтимоӣ, пешрафти илму маориф, фарҳанг ва муаррифии ташаббусҳои байналмилалии Тоҷикистон мавриди таваҷҷуҳ қарор гирифтаанд.
Меҳвари асосии муҳтавои китоб инъикоси хизматҳои таърихии Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар марҳилаҳои гуногуни ташаккул ва рушди давлатдории миллӣ мебошад. Муаллиф бо истифода аз нигоҳи таҳлилӣ ва фарогир кӯшиш намудааст, ки рӯйдодҳои муҳими таърихи навини кишвар, иқдомҳои давлатсозӣ ва равандҳои муҳими сиёсиву иҷтимоии даврони соҳибистиқлолиро бозгӯ намояд. Дар ин замина, ба масъалаҳои барқарорсозии сохти конститутсионӣ, расидан ба сулҳу ваҳдати миллӣ, таҳкими пояҳои давлатдорӣ, бунёдкориву созандагӣ, рушди инфрасохтори кишвар, татбиқи барномаҳои муҳими миллӣ ва баланд бардоштани мақоми Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ таваҷҷуҳ зоҳир гардидааст.
Дар шароити ҷаҳонишавӣ ва таҳаввулоти босуръати ҷомеаи муосир омӯзиши таърихи навини кишвар, шинохти равандҳои давлатсозӣ ва ҳифзи хотираи таърихӣ аҳаммияти хосса пайдо мекунад. Аз ин ҷиҳат, ин маҷмӯаи дорои хусусияти илмӣ-таҳлилӣ ва публитсистӣ метавонанд ҳамчун маводи иловагӣ барои муҳаққиқон, омӯзгорон, донишҷӯён, зиёиён ва тамоми алоқамандони таърихи давлатдории тоҷикон мавриди истифода қарор гиранд.
Ҳамзамон, ин асар барои насли ҷавон имконият фароҳам меорад, ки бо рӯйдодҳои муҳими даврони соҳибистиқлолӣ, марҳилаҳои ташаккули давлатдории миллӣ ва равандҳои рушди соҳаҳои гуногуни ҳаёти кишвар аз назари муаллиф шинос шаванд.
Дар маҷмуъ, ҷилди сеюми китоби «Абармарди таърихсоз» идомаи силсилаи асарҳои академик Фарҳод Раҳимӣ буда, бо фарогирии мавзуъҳои таърихӣ, сиёсӣ, иҷтимоӣ ва илмиву фарҳангӣ ба инъикоси саҳифаҳои муҳими таърихи Тоҷикистони соҳибистиқлол бахшида шудааст. Нашри ин маҷмӯа дар остонаи Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон бозгӯи таваҷҷуҳ ба омӯзишу таҳлили таърихи навини давлатдорӣ ва муаррифии он ба доираи васеи хонандагон мебошад.
