ТАБРИКОТИ РАИСИ КУМИТА ОИД БА ТАҲСИЛОТИ ИБТИДОӢ ВА МИЁНАИ КАСБИИ НАЗДИ ҲУКУМАТИ ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН АКАДЕМИК ФАРҲОД РАҲИМӢ БА МУНОСИБАТИ РӮЗИ ОМӮЗГОР

Муҳтарам омӯзгорон, устодон, устоҳои таълимӣ ва кормандони соҳаи таҳсилоти ибтидоӣ ва миёнаи касбӣ!

Бо камоли эҳтиром ва самимияти самимӣ фарорасии Рӯзи омӯзгорро ба ҳамаи шумо, ки рисолати пурмасъулияти таълиму тарбияи ҷавонон, омӯзонидани касбу ҳунар ва омода намудани мутахассисони соҳибмаҳоратро ба зимма доред, самимона табрик мегӯям.

Омӯзгорӣ касби пурифтихор ва рисолати бузурги инсонӣ мебошад. Аммо дар низоми таҳсилоти касбӣ ин рисолат хусусияти хос дорад. Омӯзгори муассисаи таҳсилоти касбӣ дар баробари додани дониш ба ҷавон барои интихоби касб, азхуд намудани ҳунар ва ворид шудан ба ҳаёти мустақили меҳнатӣ роҳ мекушояд. Ӯ ба шогирд меомӯзонад, ки донишро ба малака ва малакаро ба маҳорати касбӣ табдил диҳад.

Имрӯз пешрафти иқтисодию иҷтимоии кишвар ба мавҷудияти кадрҳои соҳибкасб ва рақобатпазир робитаи мустақим дорад. Истеҳсолот, саноат, сохтмон, энергетика, кишоварзӣ, нақлиёт, хизматрасонӣ, технологияҳои иттилоотӣ ва дигар соҳаҳои иқтисоди миллӣ ба ҷавононе ниёз доранд, ки дорои дониши назариявӣ, малакаи амалӣ, интизоми меҳнатӣ ва масъулияти баланди касбӣ бошанд. Дар омода намудани чунин кадрҳо саҳми омӯзгорон ва устоҳои таълимии муассисаҳои таҳсилоти касбӣ ниҳоят муҳим аст.

Дар шароити рушди босуръати технология ва тағйирёбии талаботи бозори меҳнат мазмун ва усулҳои таҳсилоти касбӣ низ пайваста такмил меёбанд. Касбҳое, ки имрӯз талаботи зиёд доранд, метавонанд дар оянда бо технологияҳои нав пайваст гарданд ва касбҳои нав ба миён оянд. Аз ин рӯ, омӯзгори таҳсилоти касбӣ бояд ҳамеша дар ҷустуҷӯи дониш, таҷриба ва усулҳои нави таълим бошад, малакаҳои худро такмил диҳад ва ба шогирдон қобилияти омӯзиши пайваста ва мутобиқшавӣ ба талаботи замонро омӯзонад.

Хусусияти муҳими таҳсилоти касбӣ дар он аст, ки дониш бояд бо амал пайванд дошта бошад. Ҳар як синфхона, озмоишгоҳ, кабинет ва устохонаи таълимӣ бояд ба муҳити воқеии фаъолияти касбӣ наздик бошад. Дар ин раванд нақши устоҳои таълимӣ низ басо муҳим аст. Онҳо ба хонандагон ва донишҷӯён нозукиҳои касбро тавассути таҷрибаи амалӣ меомӯзонанд, истифодаи дурусти таҷҳизотро нишон медиҳанд ва фарҳанги меҳнатиро ташаккул медиҳанд.

Омӯзгори зинаи таҳсилоти касбӣ дар назди худ вазифаи муҳим дорад: шогирдро барои зиндагӣ ва меҳнати мустақилона омода намояд. Ӯ бояд ба ҷавон дар интихоби дурусти касб, дарки арзиши меҳнат, риояи интизоми истеҳсолӣ, муносибати масъулона ба вазифа ва эҳтиром ба касбу ҳунар мусоидат кунад. Зеро касбомӯзӣ танҳо азхуд намудани маҷмӯи малакаҳои техникӣ нест; он тарбияи шахсе мебошад, ки бояд дар оянда ҳамчун мутахассиси масъул ва шаҳрванди фаъоли ҷомеа фаъолияти худро ба роҳ монад.

Дар солҳои соҳибистиқлолии кишвар барои рушди таҳсилоти ибтидоӣ ва миёнаи касбӣ тадбирҳои муҳим амалӣ гардида, заминаи моддию техникии муассисаҳо тадриҷан таҳким меёбад. Сохтмону навсозии биноҳои таълимӣ, таъсиси устохонаҳо ва озмоишгоҳҳои муосир, таҷҳизонидани кабинетҳои фаннӣ ва васеъ намудани имкониятҳои омӯзиши касбу ҳунар барои баланд бардоштани сифати таҳсилоти касбӣ заминаи мусоид фароҳам меорад. Аммо бунёди биноҳои муосир ва таъмин намудани муассисаҳо бо таҷҳизот ҳанӯз танҳо як қисми масъала мебошад. Арзиши асосии ҳар муассисаи таҳсилоти касбӣ дар сатҳи дониш, маҳорати касбӣ ва масъулияти омӯзгорону устоҳои таълимии он ифода меёбад. Таҷҳизоти муосир дар дасти мутахассиси соҳибтаҷриба метавонад ба воситаи муассири таълим табдил ёбад. Аз ин рӯ, рушди захираҳои инсонӣ ва такмили маҳорати касбии омӯзгорон яке аз самтҳои муҳими рушди таҳсилоти касбӣ мебошад.

Муҳтарам устодон!

Шогирдони муассисаҳои таҳсилоти касбӣ имрӯз дар синфхона, озмоишгоҳ ва устохонаҳои таълимӣ дониш ва малака меомӯзанд. Фардо онҳо ба корхонаҳо, муассисаҳо ва ташкилотҳои гуногун ворид шуда, дар пешрафти иқтисоди кишвар саҳм мегузоранд. Яке муҳандис, дигаре технолог, сеюмӣ барқчӣ, чорумӣ кафшергар, табақабанд, дӯзанда, муҳосиб, барномасоз ё мутахассиси соҳаи дигар мегардад. Ҳар кадоми онҳо дар роҳи касби худ аз сабақҳои устод истифода мебарад. Аз ин рӯ, ҳар як дарси омӯзгор, ҳар як машқи амалӣ ва ҳар як маслиҳати усто метавонад барои ояндаи як ҷавон аҳаммияти бузург дошта бошад. Шояд натиҷаи меҳнати омӯзгор имрӯз дар шакли муваффақияти шогирд зоҳир нашавад, аммо пас аз чанд сол маҳз ҳамон шогирд метавонад бо маҳорати касбӣ, фаъолияти созанда ва дастоварди худ самараи заҳмати устодро нишон диҳад.

Дар низоми таҳсилоти касбӣ тарбияи муносибати дуруст ба меҳнат аҳаммияти махсус дорад. Ҷавон бояд дарк намояд, ки ҳар касб, агар бо дониш, маҳорат ва масъулият иҷро шавад, барои ҷомеа арзишманд аст. Касбу ҳунар ба инсон имконият медиҳад, ки бо меҳнати ҳалол зиндагии худро таъмин карда, дар рушди иқтисоди кишвар саҳм гузорад. Аз ин рӯ, эҳтиром ба меҳнат, фарҳанги истеҳсолӣ ва муносибати масъулона ба касб бояд қисми ҷудонашавандаи раванди таҳсилоти касбӣ бошад.

Ҳамзамон, омӯзгор бояд дар қалби шогирдон ҳисси ватандӯстӣ, худшиносӣ, эҳтиром ба арзишҳои миллӣ ва масъулияти шаҳрвандиро тақвият бахшад. Мутахассиси воқеӣ касест, ки дар баробари донишу маҳорати касбӣ дорои ахлоқи ҳамида, фарҳанги баланди муошират ва ҳисси масъулият дар назди ҷомеа мебошад. Дар ин раванд ҳамкории муассисаҳои таҳсилоти касбӣ бо корхонаҳо, ташкилоту муассисаҳо ва бахши хусусӣ низ аҳаммияти калон дорад. Наздик намудани муҳити таълим ба шароити воқеии истеҳсолот, гузаштани таҷрибаомӯзии истеҳсолӣ ва шиносоии ҷавонон бо талаботи ҷойи кор ба баланд гардидани сифати омодасозии кадрҳо мусоидат мекунад. Омӯзгорон ва устоҳои таълимӣ дар ин раванд ҳамчун пайванди муҳими миёни дониш, касб ва бозори меҳнат баромад мекунанд.

Муҳтарам омӯзгорон ва устодони гиромӣ!

Шумо насли ҷавонро барои зиндагӣ ва меҳнати фардо омода месозед. Дар дастони шумо ояндаи касбии ҳазорон ҷавон қарор дорад. Ҳар як хонанда ва донишҷӯе, ки аз даргоҳи муассисаи таҳсилоти касбӣ бо касбу ҳунар ва дониши зарурӣ берун меравад, самараи меҳнати шумо мебошад. Аз номи роҳбарияти Кумита оид ба таҳсилоти ибтидоӣ ва миёнаи касбии назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ва аз номи худ ба ҳамаи шумо барои меҳнати содиқона, масъулияти касбӣ, сабру таҳаммул ва саҳми арзандаатон дар омода намудани кадрҳои соҳибкасб изҳори сипоси самимӣ менамоям.

Бовар дорам, ки шумо минбаъд низ бо истифода аз таҷрибаи андӯхта, донишҳои муосир, технологияҳои нав ва усулҳои пешрафтаи таълим барои баланд бардоштани сифати таҳсилоти касбӣ, рушди қобилиятҳои амалии ҷавонон ва омода намудани мутахассисони ҷавобгӯ ба талаботи бозори меҳнат саҳми арзандаи худро мегузоред.

Бигзор ҳар як устохонаи таълимӣ макони азхудкунии ҳунар, ҳар як озмоишгоҳ майдони ҷустуҷӯ ва таҷриба, ҳар як синфхона манбаи дониш ва ҳар як омӯзгор роҳнамои боэътимоди ҷавонон бошад. Ба ҳамаи шумо - омӯзгорон, устодон, устоҳои таълимӣ ва кормандони муассисаҳои таҳсилоти ибтидоӣ ва миёнаи касбӣ саломатии бардавом, неруи созанда, саодати рӯзгор, рӯҳияи баланди эҷодӣ ва дар фаъолияти пуршарафи касбӣ дастовардҳои нав ба нав орзу менамоям. Бигзор шогирдони шумо бо дониш, маҳорати касбӣ, меҳнати ҳалол ва дастовардҳои шоистаи худ номи устодони хешро ҳамеша баланд бардоранд.

Рӯзи омӯзгор муборак, устодони арҷманд ва омӯзгорони соҳибкасб!