35 СОЛИ ИСТИҚЛОЛИ СОЗАНДА ТАҲТИ РОҲНАМОИИ ПЕШВОИ МИЛЛАТ — МАРҲИЛАИ ЭҲЁИ ДАВЛАТДОРИИ МИЛЛӢ, ТАҲКИМИ ВАҲДАТИ МИЛЛӢ, СУБОТИ СИЁСӢ ВА РУШДИ ҲАМАҶОНИБАИ ТОҶИКИСТОНИ СОҲИБИСТИҚЛОЛ
2026-08-28 09:37:42
Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар суханрониҳои худ борҳо зарурати меҳнати содиқона, ободонии Ватан, таҳкими худшиносии миллӣ ва ҳифзи дастовардҳои истиқлолиятро таъкид намудаанд. Соли 2026 низ ҳамчун соли вусъат бахшидани корҳои ободониву созандагӣ ва таҳкими худшиносиву худогоҳии миллӣ ба ин ҳадафҳо иртиботи мустақим дорад.
Дар саҳифаҳои таърихи ҳар як миллат рӯйдодҳое ҳастанд, ки сарнавишти давлату ҷомеаро дигар намуда, оғози марҳилаи нави таърихиро муайян месозанд. Барои миллати тоҷик ба даст овардани Истиқлолияти давлатӣ аз ҷумлаи чунин рӯйдодҳои бузург ва тақдирсоз мебошад. Истиқлолият барои Тоҷикистон танҳо соҳиб шудан ба мақоми давлати мустақил набуда, балки имконияти эҳёи давлатдории миллӣ, таҳкими худшиносии мардум, ҳифзи арзишҳои таърихию фарҳангӣ ва муайян намудани роҳи мустақилонаи рушди кишвар мебошад.
9 сентябри соли 1991 дар таърихи навини тоҷикон ҳамчун рӯзи бузурги соҳибистиқлол гардидани Ҷумҳурии Тоҷикистон сабт шуд. Аз он рӯз то имрӯз 35 сол сипарӣ гардид. Ин 35 сол барои давлату миллати тоҷик солҳои пур аз рӯйдодҳои муҳим, талошу заҳмат, мубориза барои сулҳу субот, ваҳдати миллӣ, бунёдкорӣ ва рушди иқтисодию иҷтимоӣ буд.
35-солагии Истиқлолияти давлатӣ фурсати муносибест, ки мо роҳи тайкардаи давлатро аз рӯзҳои нахустини соҳибистиқлолӣ то марҳилаи имрӯза мавриди таҳлил қарор диҳем, дастовардҳоро қадр намоем ва вазифаҳои ояндаро муайян созем. Барои ҷашни 35-солагии Истиқлолияти давлатӣ соли 2026 дар кишвар ба корҳои ободониву созандагӣ ва таҳкими худшиносиву худогоҳии миллӣ таваҷҷуҳи махсус дода мешавад.
Истиқлолият ормони деринаи ҳар як миллати соҳибтамаддун аст. Миллати тоҷик, ки дорои таърихи чандинҳазорсола, фарҳанги ғанӣ ва мероси бузурги илмӣ мебошад, дар давраи навини таърихи худ соҳиби давлати мустақил гардид.
Аммо соҳиб шудан ба истиқлол танҳо қадами аввал буд. Вазифаи муҳимтар аз он ҳифзи истиқлол, таҳкими пояҳои давлатдорӣ, таъмини амнияти миллӣ, рушди иқтисодӣ ва муттаҳид намудани ҷомеа ба ҳисоб мерафт.
Солҳои аввали истиқлол барои Тоҷикистон давраи ниҳоят ҳассос ва душвор буданд. Ҷомеа ба суботу оромӣ, ҳамдигарфаҳмӣ ва роҳбарии масъулиятнок ниёз дошт. Дар чунин шароит масъалаи нигоҳ доштани давлатдорӣ ва таъмини сулҳу субот ба масъалаи сарнавиштсоз табдил ёфт.
Дар таърихи давлатдории навини Тоҷикистон нақши Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бо марҳилаҳои муҳими таҳкими давлатдорӣ, барқарорсозии сулҳу субот ва пешбурди сиёсати созанда пайванд ёфтааст.
Дар шароити мураккаби солҳои аввали истиқлол вазифаи асосӣ барқарор намудани фазои сулҳу оромӣ ва эътимоди ҷомеа ба ояндаи давлат буд. Раванди сулҳи тоҷикон яке аз муҳимтарин саҳифаҳои таърихи муосири кишвар гардид.
Бо барқарор шудани сулҳу ваҳдати миллӣ имконият фароҳам омад, ки Тоҷикистон аз марҳилаи муқовимату нооромӣ ба марҳилаи созандагӣ ва рушди устувор ворид шавад. Ваҳдати миллӣ ба пояи муҳими суботи ҷомеа ва рушди минбаъдаи давлат табдил ёфт.
Ваҳдати миллӣ яке аз бузургтарин дастовардҳои таърихи навини Тоҷикистон мебошад. Сулҳ ба мардум имконият дод, ки ба зиндагии осоишта баргашта, неруи худро ба ободии Ватан равона намоянд.
Дар фазои сулҳу субот сохтмони роҳҳо, неругоҳҳо, муассисаҳои таълимӣ ва тиббӣ, корхонаҳои истеҳсолӣ ва дигар иншооти муҳими иҷтимоию иқтисодӣ вусъат гирифт.
Аз ин рӯ, Истиқлолият ва Ваҳдати миллӣ ду арзиши ба ҳам пайванде мебошанд, ки барои рушди давлат заминаи муҳим фароҳам оварданд. Истиқлол имкони давлатсозиро муҳайё намуд ва ваҳдат шароити пойдории ин давлат ва пешрафти онро таъмин кард.
Яке аз хусусиятҳои муҳими даврони истиқлол густариши корҳои созандагиву бунёдкорӣ мебошад. Дар шаҳру ноҳияҳои кишвар симои маҳалҳо тадриҷан тағйир ёфта, иншооти нав ба истифода дода шуданд.
Рушди инфрасохтор, бунёди роҳу пулҳо, муассисаҳои иҷтимоӣ, корхонаҳо ва иншооти энергетикӣ барои беҳтар гардидани шароити зиндагии мардум мусоидат намуд.
Дар саҳифаҳои таърихи ҳар як миллат рӯйдодҳое ҳастанд, ки сарнавишти давлату ҷомеаро дигар намуда, оғози марҳилаи нави таърихиро муайян месозанд. Барои миллати тоҷик ба даст овардани Истиқлолияти давлатӣ аз ҷумлаи чунин рӯйдодҳои бузург ва тақдирсоз мебошад. Истиқлолият барои Тоҷикистон танҳо соҳиб шудан ба мақоми давлати мустақил набуда, балки имконияти эҳёи давлатдории миллӣ, таҳкими худшиносии мардум, ҳифзи арзишҳои таърихию фарҳангӣ ва муайян намудани роҳи мустақилонаи рушди кишвар мебошад.
9 сентябри соли 1991 дар таърихи навини тоҷикон ҳамчун рӯзи бузурги соҳибистиқлол гардидани Ҷумҳурии Тоҷикистон сабт шуд. Аз он рӯз то имрӯз 35 сол сипарӣ гардид. Ин 35 сол барои давлату миллати тоҷик солҳои пур аз рӯйдодҳои муҳим, талошу заҳмат, мубориза барои сулҳу субот, ваҳдати миллӣ, бунёдкорӣ ва рушди иқтисодию иҷтимоӣ буд.
35-солагии Истиқлолияти давлатӣ фурсати муносибест, ки мо роҳи тайкардаи давлатро аз рӯзҳои нахустини соҳибистиқлолӣ то марҳилаи имрӯза мавриди таҳлил қарор диҳем, дастовардҳоро қадр намоем ва вазифаҳои ояндаро муайян созем. Барои ҷашни 35-солагии Истиқлолияти давлатӣ соли 2026 дар кишвар ба корҳои ободониву созандагӣ ва таҳкими худшиносиву худогоҳии миллӣ таваҷҷуҳи махсус дода мешавад.
Истиқлолият ормони деринаи ҳар як миллати соҳибтамаддун аст. Миллати тоҷик, ки дорои таърихи чандинҳазорсола, фарҳанги ғанӣ ва мероси бузурги илмӣ мебошад, дар давраи навини таърихи худ соҳиби давлати мустақил гардид.
Аммо соҳиб шудан ба истиқлол танҳо қадами аввал буд. Вазифаи муҳимтар аз он ҳифзи истиқлол, таҳкими пояҳои давлатдорӣ, таъмини амнияти миллӣ, рушди иқтисодӣ ва муттаҳид намудани ҷомеа ба ҳисоб мерафт.
Солҳои аввали истиқлол барои Тоҷикистон давраи ниҳоят ҳассос ва душвор буданд. Ҷомеа ба суботу оромӣ, ҳамдигарфаҳмӣ ва роҳбарии масъулиятнок ниёз дошт. Дар чунин шароит масъалаи нигоҳ доштани давлатдорӣ ва таъмини сулҳу субот ба масъалаи сарнавиштсоз табдил ёфт.
Дар таърихи давлатдории навини Тоҷикистон нақши Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бо марҳилаҳои муҳими таҳкими давлатдорӣ, барқарорсозии сулҳу субот ва пешбурди сиёсати созанда пайванд ёфтааст.
Дар шароити мураккаби солҳои аввали истиқлол вазифаи асосӣ барқарор намудани фазои сулҳу оромӣ ва эътимоди ҷомеа ба ояндаи давлат буд. Раванди сулҳи тоҷикон яке аз муҳимтарин саҳифаҳои таърихи муосири кишвар гардид.
Бо барқарор шудани сулҳу ваҳдати миллӣ имконият фароҳам омад, ки Тоҷикистон аз марҳилаи муқовимату нооромӣ ба марҳилаи созандагӣ ва рушди устувор ворид шавад. Ваҳдати миллӣ ба пояи муҳими суботи ҷомеа ва рушди минбаъдаи давлат табдил ёфт.
Ваҳдати миллӣ яке аз бузургтарин дастовардҳои таърихи навини Тоҷикистон мебошад. Сулҳ ба мардум имконият дод, ки ба зиндагии осоишта баргашта, неруи худро ба ободии Ватан равона намоянд.
Дар фазои сулҳу субот сохтмони роҳҳо, неругоҳҳо, муассисаҳои таълимӣ ва тиббӣ, корхонаҳои истеҳсолӣ ва дигар иншооти муҳими иҷтимоию иқтисодӣ вусъат гирифт.
Аз ин рӯ, Истиқлолият ва Ваҳдати миллӣ ду арзиши ба ҳам пайванде мебошанд, ки барои рушди давлат заминаи муҳим фароҳам оварданд. Истиқлол имкони давлатсозиро муҳайё намуд ва ваҳдат шароити пойдории ин давлат ва пешрафти онро таъмин кард.
Яке аз хусусиятҳои муҳими даврони истиқлол густариши корҳои созандагиву бунёдкорӣ мебошад. Дар шаҳру ноҳияҳои кишвар симои маҳалҳо тадриҷан тағйир ёфта, иншооти нав ба истифода дода шуданд.
Рушди инфрасохтор, бунёди роҳу пулҳо, муассисаҳои иҷтимоӣ, корхонаҳо ва иншооти энергетикӣ барои беҳтар гардидани шароити зиндагии мардум мусоидат намуд.
Соли 2026 ҳамчун соли таҷлили 35-солагии Истиқлол аҳамияти махсус дорад. Дар доираи омодагӣ ба ин ҷашн ба корҳои ободониву созандагӣ ва бунёди иншооти нав таваҷҷуҳи зиёд дода мешавад. Созандагӣ танҳо сохтмони биноҳои нав нест. Созандагӣ пеш аз ҳама маънои бунёди ҷомеаи солим, баланд бардоштани маърифат, рушди иқтисод, тарбияи насли ватандӯст ва таҳкими ҳисси масъулияти шаҳрвандиро дорад.
Истиқлолият барои Тоҷикистон имконият фароҳам овард, ки самтҳои афзалиятноки рушди иқтисодии худро мустақилона муайян намояд.
Дар давоми солҳои соҳибистиқлолӣ соҳаҳои саноат, энергетика, кишоварзӣ, нақлиёт, сохтмон ва соҳибкорӣ рушд карданд. Таваҷҷуҳ ба таъсиси ҷойҳои нави корӣ, рушди истеҳсолоти ватанӣ ва истифодаи самараноки захираҳои миллӣ яке аз самтҳои муҳими сиёсати иқтисодии давлат гардид.
Бунёди иншооти энергетикӣ ва рушди иқтидорҳои истеҳсолӣ барои таҳкими заминаи иқтисодии кишвар аҳамияти калон доранд.
Яке аз самтҳои муҳимми сиёсати иҷтимоӣ дар даврони истиқлол рушди соҳаи маориф мебошад. Мактаб ва донишгоҳ на танҳо ҷойи таълим, балки муҳити ташаккули шахсияти огоҳ, ватандӯст ва масъули ҷомеа мебошанд.
Таваҷҷуҳ ба сохтмон ва таҷдиди муассисаҳои таълимӣ, беҳтар намудани шароити таҳсил, рушди таҳсилоти касбӣ ва омодасозии мутахассисони ҷавон аз вазифаҳои муҳими даврони истиқлол ба шумор меравад.
Дар арафаи 35-солагии Истиқлол масъалаи беҳтар намудани муассисаҳои соҳаҳои маориф ва тандурустӣ низ ҳамчун яке аз самтҳои муҳими омодагӣ ба ҷашн таъкид шудааст.
Тандурустии аҳолӣ яке аз нишондиҳандаҳои муҳими рушди ҷомеа мебошад. Дар солҳои истиқлол дар соҳаи тандурустӣ низ корҳои назаррас анҷом дода шуданд.
Сохтмон ва таҷдиди муассисаҳои тиббӣ, такмили заминаи моддию техникӣ, омода намудани кадрҳои тиббӣ ва баланд бардоштани сатҳи хизматрасонии тиббӣ аз самтҳои муҳимми рушди ин соҳа мебошанд.
Нақши табибон, ҳамшираҳои шафқат, кормандони миёна ва дигар мутахассисони соҳаи тандурустӣ дар ҳифзи саломатии мардум ниҳоят муҳим аст. Тақвияти соҳаи тандурустӣ маънои сармоягузорӣ ба инсон ва ояндаи миллатро дорад.
Ҷавонон қишри фаъоли ҷомеа ва неруи асосии ояндаи давлат мебошанд. Давлати соҳибистиқлол ба насли ҷавон ҳамчун идомадиҳандаи роҳи созандагӣ такя мекунад.
Ҷавонони соҳибмаърифат, донишманд, касбомӯз ва ватандӯст метавонанд дар рушди иқтисод, илм, технология, маориф, тандурустӣ, фарҳанг ва дигар соҳаҳо саҳми назаррас гузоранд.
Дар шароити ҷаҳонишавӣ ҷавонон бояд аз дастовардҳои илму технология самаранок истифода намуда, ҳамзамон забон, фарҳанг, таърих ва арзишҳои миллиро ҳифз намоянд.
Дар соли 2026 дар доираи чорабиниҳои бахшида ба 35-солагии Истиқлол масъалаи нақши ҷавонон дар таҳкими истиқлолият ва пешбурди сиёсати кишвар низ мавриди таваҷҷуҳ қарор гирифтааст.
Истиқлолият барои эҳёи арзишҳои миллӣ ва рушди фарҳанги тоҷик заминаи мусоид фароҳам овард. Забони давлатӣ, адабиёт, таърих, анъанаҳои миллӣ ва мероси фарҳангӣ ҳамчун ҷузъҳои муҳими худшиносии миллӣ мақоми хос пайдо карданд.
Миллате, ки таърихи худро медонад, фарҳанги худро эҳтиром мекунад ва забони худро ҳифз менамояд, метавонад ояндаи худро боэътимод созад.
Аз ин рӯ, таҳкими худшиносиву худогоҳии миллӣ яке аз вазифаҳои муҳимми ҷомеаи муосири Тоҷикистон мебошад. Соли 2026 маҳз бо мақсади густариши корҳои ободонӣ ва таҳкими худшиносиву худогоҳии миллӣ аҳамияти махсус касб кардааст.
Дар давоми 35 соли истиқлол Тоҷикистон ҳамчун давлати соҳибихтиёр муносибатҳои байналмилалии худро густариш дода, дар масъалаҳои муҳими минтақавию ҷаҳонӣ мавқеи худро баён кардааст.
Ташаббусҳои Тоҷикистон вобаста ба масъалаҳои об, иқлим ва ҳифзи захираҳои обӣ дар сатҳи байналмилалӣ мавриди таваҷҷуҳ қарор гирифтаанд. Ин раванд нишон медиҳад, ки кишвари мо дар ҳалли масъалаҳои муҳими ҷаҳонӣ саҳми худро гузошта истодааст.
Агар ба роҳи тайкардаи Тоҷикистон назар афканем, мебинем, ки 35 соли истиқлол танҳо як давраи тақвимӣ нест. Ин як марҳилаи муҳими таърихӣ мебошад, ки дар он давлат таҷрибаи бузурги давлатдорӣ, ҷомеа таҷрибаи сулҳу ҳамдигарфаҳмӣ ва мардум таҷрибаи созандагию бунёдкориро ба даст оварданд.
Истиқлолият барои Тоҷикистон имконият фароҳам овард, ки самтҳои афзалиятноки рушди иқтисодии худро мустақилона муайян намояд.
Дар давоми солҳои соҳибистиқлолӣ соҳаҳои саноат, энергетика, кишоварзӣ, нақлиёт, сохтмон ва соҳибкорӣ рушд карданд. Таваҷҷуҳ ба таъсиси ҷойҳои нави корӣ, рушди истеҳсолоти ватанӣ ва истифодаи самараноки захираҳои миллӣ яке аз самтҳои муҳими сиёсати иқтисодии давлат гардид.
Бунёди иншооти энергетикӣ ва рушди иқтидорҳои истеҳсолӣ барои таҳкими заминаи иқтисодии кишвар аҳамияти калон доранд.
Яке аз самтҳои муҳимми сиёсати иҷтимоӣ дар даврони истиқлол рушди соҳаи маориф мебошад. Мактаб ва донишгоҳ на танҳо ҷойи таълим, балки муҳити ташаккули шахсияти огоҳ, ватандӯст ва масъули ҷомеа мебошанд.
Таваҷҷуҳ ба сохтмон ва таҷдиди муассисаҳои таълимӣ, беҳтар намудани шароити таҳсил, рушди таҳсилоти касбӣ ва омодасозии мутахассисони ҷавон аз вазифаҳои муҳими даврони истиқлол ба шумор меравад.
Дар арафаи 35-солагии Истиқлол масъалаи беҳтар намудани муассисаҳои соҳаҳои маориф ва тандурустӣ низ ҳамчун яке аз самтҳои муҳими омодагӣ ба ҷашн таъкид шудааст.
Тандурустии аҳолӣ яке аз нишондиҳандаҳои муҳими рушди ҷомеа мебошад. Дар солҳои истиқлол дар соҳаи тандурустӣ низ корҳои назаррас анҷом дода шуданд.
Сохтмон ва таҷдиди муассисаҳои тиббӣ, такмили заминаи моддию техникӣ, омода намудани кадрҳои тиббӣ ва баланд бардоштани сатҳи хизматрасонии тиббӣ аз самтҳои муҳимми рушди ин соҳа мебошанд.
Нақши табибон, ҳамшираҳои шафқат, кормандони миёна ва дигар мутахассисони соҳаи тандурустӣ дар ҳифзи саломатии мардум ниҳоят муҳим аст. Тақвияти соҳаи тандурустӣ маънои сармоягузорӣ ба инсон ва ояндаи миллатро дорад.
Ҷавонон қишри фаъоли ҷомеа ва неруи асосии ояндаи давлат мебошанд. Давлати соҳибистиқлол ба насли ҷавон ҳамчун идомадиҳандаи роҳи созандагӣ такя мекунад.
Ҷавонони соҳибмаърифат, донишманд, касбомӯз ва ватандӯст метавонанд дар рушди иқтисод, илм, технология, маориф, тандурустӣ, фарҳанг ва дигар соҳаҳо саҳми назаррас гузоранд.
Дар шароити ҷаҳонишавӣ ҷавонон бояд аз дастовардҳои илму технология самаранок истифода намуда, ҳамзамон забон, фарҳанг, таърих ва арзишҳои миллиро ҳифз намоянд.
Дар соли 2026 дар доираи чорабиниҳои бахшида ба 35-солагии Истиқлол масъалаи нақши ҷавонон дар таҳкими истиқлолият ва пешбурди сиёсати кишвар низ мавриди таваҷҷуҳ қарор гирифтааст.
Истиқлолият барои эҳёи арзишҳои миллӣ ва рушди фарҳанги тоҷик заминаи мусоид фароҳам овард. Забони давлатӣ, адабиёт, таърих, анъанаҳои миллӣ ва мероси фарҳангӣ ҳамчун ҷузъҳои муҳими худшиносии миллӣ мақоми хос пайдо карданд.
Миллате, ки таърихи худро медонад, фарҳанги худро эҳтиром мекунад ва забони худро ҳифз менамояд, метавонад ояндаи худро боэътимод созад.
Аз ин рӯ, таҳкими худшиносиву худогоҳии миллӣ яке аз вазифаҳои муҳимми ҷомеаи муосири Тоҷикистон мебошад. Соли 2026 маҳз бо мақсади густариши корҳои ободонӣ ва таҳкими худшиносиву худогоҳии миллӣ аҳамияти махсус касб кардааст.
Дар давоми 35 соли истиқлол Тоҷикистон ҳамчун давлати соҳибихтиёр муносибатҳои байналмилалии худро густариш дода, дар масъалаҳои муҳими минтақавию ҷаҳонӣ мавқеи худро баён кардааст.
Ташаббусҳои Тоҷикистон вобаста ба масъалаҳои об, иқлим ва ҳифзи захираҳои обӣ дар сатҳи байналмилалӣ мавриди таваҷҷуҳ қарор гирифтаанд. Ин раванд нишон медиҳад, ки кишвари мо дар ҳалли масъалаҳои муҳими ҷаҳонӣ саҳми худро гузошта истодааст.
Агар ба роҳи тайкардаи Тоҷикистон назар афканем, мебинем, ки 35 соли истиқлол танҳо як давраи тақвимӣ нест. Ин як марҳилаи муҳими таърихӣ мебошад, ки дар он давлат таҷрибаи бузурги давлатдорӣ, ҷомеа таҷрибаи сулҳу ҳамдигарфаҳмӣ ва мардум таҷрибаи созандагию бунёдкориро ба даст оварданд.
Дар ин муддат наслҳои нав ба камол расиданд, ки Истиқлолиятро ҳамчун воқеияти зиндагии худ қабул мекунанд. Вазифаи насли калонсол бошад, ба ҷавонон фаҳмонидани арзиши истиқлол, сулҳ, ваҳдат ва давлатдорӣ мебошад.
35-солагии Истиқлолият моро водор месозад, ки на танҳо аз дастовардҳои гузашта ифтихор кунем, балки барои оянда низ масъулияти бештар эҳсос намоем.
Дар соли 2026 ба муносибати ин ҷашни таърихӣ корҳои ободониву созандагӣ ва таҳкими худшиносиву худогоҳии миллӣ ҳамчун самтҳои муҳим таъкид шудаанд.
Ҳар як корхонаи нав, ҳар як мактаби бунёдшуда, ҳар як роҳи обод, ҳар як дарахти шинонидашуда ва ҳар як ташаббуси нек метавонад саҳми хурде дар ободии Ватан бошад. Созандагӣ бояд ба фарҳанги зиндагии ҳар як шаҳрванд табдил ёбад.
Истиқлолият неъмати абадӣ нест, агар онро ҳифз ва таҳким надиҳем. Барои пойдории давлат ҳар як шаҳрванд бояд масъулияти худро дар назди ҷомеа ва Ватан эҳсос кунад.
Риояи қонун, эҳтироми рамзҳои давлатӣ, ҳифзи ваҳдати миллӣ, муносибати эҳтиромона ба арзишҳои миллӣ, меҳнати ҳалол ва саҳм гузоштан дар рушди кишвар вазифаи ҳар як шаҳрванди Тоҷикистон мебошад.
Ояндаи Тоҷикистон танҳо ба сиёсати давлат вобаста нест. Оянда ба меҳнати ҳар як омӯзгор, табиб, муҳандис, кишоварз, соҳибкор, донишҷӯ, коргар ва хизматчии давлатӣ низ вобаста мебошад.
35 соли Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон саҳифаи муҳим ва пурифтихори таърихи навини миллати тоҷик мебошад. Ин давра роҳи пурпечутоби аз истиқлол то таҳкими давлатдорӣ, аз мушкилоти солҳои аввал то сулҳу ваҳдат, аз барқарорсозӣ то созандагӣ ва аз эҳёи давлатдорӣ то рушди муосирро дар бар мегирад.
Истиқлолият ба мо имкони соҳибихтиёр будан, худ муайян намудани роҳи рушди давлат ва ҳифзи арзишҳои миллиро фароҳам овард. Ваҳдати миллӣ бошад, барои пойдории сулҳу субот ва пешрафти ҷомеа заминаи муҳим гардид.
Имрӯз, дар остонаи 35-солагии Истиқлолияти давлатӣ, вазифаи мо аз он иборат аст, ки дастовардҳои бадастомадаро ҳифз намуда, барои рушди минбаъдаи Тоҷикистон саҳми арзандаи худро гузорем.
Тоҷикистони соҳибистиқлол Ватани умумии мост. Ободии он, пешрафти он ва нуфузи он дар ҷомеаи ҷаҳонӣ аз ирода, дониш, меҳнат ва масъулияти ҳар яки мо вобаста мебошад.
Бигзор Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҷовидон бошад, сулҳу ваҳдати миллӣ пойдор, давлатдорӣ устувор ва Тоҷикистони азизамон ҳамеша ободу пешрафта бошад.
Саидов М.А - Декани факултети Кори ҳамшираги дар заминаи таҳсилоти миёнаи умумии Коллеҷи тибби шаҳри Ҳисор.
35-солагии Истиқлолият моро водор месозад, ки на танҳо аз дастовардҳои гузашта ифтихор кунем, балки барои оянда низ масъулияти бештар эҳсос намоем.
Дар соли 2026 ба муносибати ин ҷашни таърихӣ корҳои ободониву созандагӣ ва таҳкими худшиносиву худогоҳии миллӣ ҳамчун самтҳои муҳим таъкид шудаанд.
Ҳар як корхонаи нав, ҳар як мактаби бунёдшуда, ҳар як роҳи обод, ҳар як дарахти шинонидашуда ва ҳар як ташаббуси нек метавонад саҳми хурде дар ободии Ватан бошад. Созандагӣ бояд ба фарҳанги зиндагии ҳар як шаҳрванд табдил ёбад.
Истиқлолият неъмати абадӣ нест, агар онро ҳифз ва таҳким надиҳем. Барои пойдории давлат ҳар як шаҳрванд бояд масъулияти худро дар назди ҷомеа ва Ватан эҳсос кунад.
Риояи қонун, эҳтироми рамзҳои давлатӣ, ҳифзи ваҳдати миллӣ, муносибати эҳтиромона ба арзишҳои миллӣ, меҳнати ҳалол ва саҳм гузоштан дар рушди кишвар вазифаи ҳар як шаҳрванди Тоҷикистон мебошад.
Ояндаи Тоҷикистон танҳо ба сиёсати давлат вобаста нест. Оянда ба меҳнати ҳар як омӯзгор, табиб, муҳандис, кишоварз, соҳибкор, донишҷӯ, коргар ва хизматчии давлатӣ низ вобаста мебошад.
35 соли Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон саҳифаи муҳим ва пурифтихори таърихи навини миллати тоҷик мебошад. Ин давра роҳи пурпечутоби аз истиқлол то таҳкими давлатдорӣ, аз мушкилоти солҳои аввал то сулҳу ваҳдат, аз барқарорсозӣ то созандагӣ ва аз эҳёи давлатдорӣ то рушди муосирро дар бар мегирад.
Истиқлолият ба мо имкони соҳибихтиёр будан, худ муайян намудани роҳи рушди давлат ва ҳифзи арзишҳои миллиро фароҳам овард. Ваҳдати миллӣ бошад, барои пойдории сулҳу субот ва пешрафти ҷомеа заминаи муҳим гардид.
Имрӯз, дар остонаи 35-солагии Истиқлолияти давлатӣ, вазифаи мо аз он иборат аст, ки дастовардҳои бадастомадаро ҳифз намуда, барои рушди минбаъдаи Тоҷикистон саҳми арзандаи худро гузорем.
Тоҷикистони соҳибистиқлол Ватани умумии мост. Ободии он, пешрафти он ва нуфузи он дар ҷомеаи ҷаҳонӣ аз ирода, дониш, меҳнат ва масъулияти ҳар яки мо вобаста мебошад.
Бигзор Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҷовидон бошад, сулҳу ваҳдати миллӣ пойдор, давлатдорӣ устувор ва Тоҷикистони азизамон ҳамеша ободу пешрафта бошад.
Саидов М.А - Декани факултети Кори ҳамшираги дар заминаи таҳсилоти миёнаи умумии Коллеҷи тибби шаҳри Ҳисор.
